30 berichten aan het bekijken - 1 tot 30 (van in totaal 251)
  • Q:
    Bijdrager
    Anna

    Het leven en de dood.

    Je komt hem op het forum de afgelopen tijd steeds vaker tegen. Vorige week is Bert overleden mevrouw waterman is net geopereerd en daar wordt het nu flink voor duimen (de meeste vormen van kanker zijn gelukkig goed te genezen tegenwoordig) en de moeder van QriZ24 staat er ook niet al te best voor.
    De dood hoort bij het leven of je het nu wel of niet leuk vind. Maar voor sommigen lijkt hij gewoon te vroeg op de drempel te staan.
    Ik ben op het moment bezig met een stukje te schrijven over euthanasie voor school. Dat was een van de onderwerpen die ik kon kiezen en vanwege Bert wilde ik er wel wat meer over weten.
    Nu moet ik zeggen dat ik vroeger fel tegen was. Ik geloofde nog in het grote wonder maar dat idee is wat verwaterd. natuurlijk het komt nog voor, maar je moet er niet op rekenen. En sinds ik gister las dat je behalve een infuus waarbij je binnen enkele minuten overlijd ook een overdosis morfine kan krijgen, in etappes waarbij je in de loop van de dag langzaam wegzakt, vind ik dat wel mooi. Die klabam en dood vind ik te snel. Hoe kan je dan nog goed en wel afscheid nemen van je lichaam. tenzij je het met je volle bewustzijn besluit. dan word je eerst in coma geholpen en dan wordt er door middel van een prikje een middel ingespoten dat een hartstilstand veroorzaakt

    Dus wat vinden jullie van euthanasie.

    Dan het tweede wat hier een beetje bij aansluit.
    Stel je krijgt een ongeluk en raakt hersendood in het ziekenhuis. Zou je je organen afstaan.
    Het is mooi dat mensen een orgaan willen afstaan en er een kunnen krijgen, maar ik zal straks een formulier invullen als ik 18 word dat ik ze niet afsta.
    Ik ben zo geboren en wil graag zo sterven (tenzij er wat uitgehaald moet worden vanwege ziekte). Verder geloof ik dat je nog even tijd nodig hebt om dag te zeggen tegen je lichaam, vermoedelijk 3 dagen en als er dan van alles uit gesloopt wordt gaat dat naar mijn mening niet helemaal zoals dat misschien zou moeten gaan.
    Geboorte en de dood zijn twee hele belangrijke momenten van je aardse leven en die kan ik naar mijn mening niet op die manier doen.
    En nog een ander punt is dat ik niet mijn hele leven niet rook om vervolgens mijn longen af te staan aan en kettingroker.

    het is op sommige punten niet helemaal zo verwoord hoe ik het zou willen maar ik vind het lastig om op te schrijven omdat het gevoelskwesties zijn en die zitten nu eenmaal heel diep en hebben soms geen woorden of een te verwoorden rede.

    Anna

    p.s. begrijp me niet verkeerd. Alles wat ik niet wil mogen anderen van mij gerust doen en ik ben er ook niet tegen dat mensen datgene doen. Iedereen heeft een andere kijk op het leven en in dit geval met name de dood.

    Bijdrager
    Hobbes
    ”Gandalf-

    ”The Journey Doesn’t end here, death is just another path, one we must all take”

    Het is natuurijk allemaal jammer maar we kunen er niet veel aan doen:cry:

    Euthanasie moet kunnen als je er zelf voor kiest.
    Of als je zelf hebt gezegt als het zo erg word wil ik euthanasie.

    Bijdrager
    dardow

    Als het klokje boven tikt…Dan ga je.
    Spijtig maar niets aan te doen.
    het leven is een gift, benut die goed dan ben je niet bang voor de dood.
    zolang je open staat voor het hiernamaals is er voor mij geen angst.

    Maar oganen doneren zal ik zeker wel doen.
    Als ik iemand daarmee kan helpen, Weer moed en geluk in iemands leven geven.
    Met bijvoorbeeld mijn hart, longen of lever. Dan is er voor mij niets mooiers wat ik kan doen.
    Hoeveel mensen kunnen er zeggen dat ze ook na hun dood een steentje hebben bij gedragen aan de maatschappij….
    Oké geen éen , wie dood is zegt niks meer. Maar je begrijpt me wel.
    Als je dood gaat kun je door je organen af te staan aan iemand die het hard nodig heeft, toch nog als het ware een held sterven. En als ik dood ga en daar door iemands leven kan reden. Waarom zou ik dat dan niet doen? Alsof ik die gene het leven niet gun. Ik kan natuurlijk wel dingen gaan schrijven wat ik zou doen, maar honderd procent zeker ben ik daar niet van. Ik spreek niet uit ervaring, Dus ik weet niet wat ik zal doen. Ik denk alleen wat ik zal doen.

    Bijdrager
    The Podfather
    ”Anna”

    Dus wat vinden jullie van euthanasie.

    Mits zwaar gereguleerd en goed bewaakt door justitie een menswaardige manier om uit een (door ziekte) ondragelijk leven te stappen.

    ”Anna”

    En nog een ander punt is dat ik niet mijn hele leven niet rook om vervolgens mijn longen af te staan aan en kettingroker.

    Dit zijn lastige kwesties. Misschien gaat je long dan wel naar een kettingroker, maar je hart en nier naar een jongedame van 18 die haar hele leven nog voor zich heeft.

    De wet die de orgaandonatie regelt is slecht. Het zou bij wet geregeld moeten worden dat iedereen donor is. Mensen die dit niet willen die moeten zich bewust als niet donor laten registreren. Naar mijn idee lopen er erg veel mensen rond die er geen bezwaar tegen hebben maar te bedonderd zijn om zich als donor te registreren. Mijn organen gaan daarom alleen naar andere donoren. Mocht de wet ooit veranderen dan mogen ze ook niet naar iemand die zich afgemeld heeft.[/quote]

    Bijdrager
    wjgmspeedy

    Anna, ik pik nu maar een klein stukje uit je verhaal, en wil daar even op ingaan. Om te beginnen is het natuurlijk helemaal je eigen keuze of je wel of niet orgaandonor wil zijn. Iedereen moet dat voor zichzelf uitmaken. Ik zelf heb al bijna 20 jaar een codicil en na mijn dood mogen ze met mijn organen doen hoe het de artsen goeddunkt. Mijn aandacht werd getriggerd door je opmerking dat je niet wilt dat je schone longen naar een kettingroker gaan. Ook dat is natuurlijk je goed recht. Ik vind het alleen een beetje kort door de bocht. De gedachte erachter is toch een beetje dat kettingrokers hun ziekte helemaal aan zichzelf te wijten hebben. Voor ons allemaal geldt echter dat we elke dag keuzes maken die ons leven bekorten. We eten te veel, te vet, te zoet, te zout. We drinken alcohol en koffie. We liggen in de zon, stellen ons bloot aan allerlei elektro magnetische straling. We bewegen te weinig, en halen ons veel stress op de hals. En ja we roken. Natuurlijk geld dit alles voor de één wat meer dan voor de ander.
    Heeft een roker minder recht op gezondheidszorg dan een niet-roker? Als je die vraag met ja beantwoord, vind ik alleen wel dat je die lijn moet doortrekken. Heeft iemand die drinkt minder recht op een lever dan een geheelonthouder? Moet iemand met huidkanker beoordeeld worden op de mate van nuttig bestede tijd die in de zon werd doorgebracht? Ook een aardige vraag is of mensen die zelf orgaandonor zijn, meer recht hebben op het krijgen van organen dan mensen die geen orgaandonor zijn.
    Ik weet alleen zeker dat er mensen geholpen worden door orgaandonatie. Door orgaandonor te zijn, kun je andere mensen helpen. Verder ben ik wel benieuwd naar waarom je denkt dat een mens drie dagen nodig heeft om afscheid van zijn lichaam te nemen. Misschien kun je daar iets meer over vertellen. :)

    Bijdrager
    suicide

    Ik vind de dood een van de meest interesante dingen van het leven.
    Prachtig om te zien hoe verschillende culturen en individuen ermee omgaan. Ik vind de dood ook niet iets waarop zo’n groot taboe zou mogen liggen als dat we in dit stuk van europa hebben.

    De dood hoort bij het leven, natuurlijk niet leuk soms…. pijnlijk (geloof me weet ik alles van) maar zo onomkeerbaar en niet aan te ontkomen.

    Ik geloof ook niet in ‘iets’ na de dood, je bent er geweest, gone, kaput pleite. En de enige plek waar je nog in verder leeft is de herrineringen aan je bij geliefden en bekenden.

    Ik vind euthanasie iets redelijk vanzelfsprekends, het is jouw leven, en dus heb je alle recht om eruit te stappen op een nette manier (dus niet uiteengereten op de voorruit van een trein).
    Ook het weggeven van organen ben ik wel voor, waarom niet degene die nog wel verder in de toch zo korte tijd kan komen, niet verder helpen met iets wat je toch niet meer gebruikt?

    <edit>Anna echt heel erg moedig van je :)</edit>

    Bijdrager
    dardow

    Dat heb je heel mooi verteld wjgmspeedy
    Ik denk dat dit veel mensen stof tot denken geeft.

    Bijdrager
    suicide
    ”dardow”

    Dat heb je heel mooi verteld wjgmspeedy
    Ik denk dat dit veel mensen stof tot denken geeft.

    Of mischien dat veel mensen er al over nagedacht hebben:)

    Bijdrager
    dardow

    Maar sigterm jij zegt dat je niet in na de dood gelooft.
    Maar leg mij is uit waar je ziel naar toe gaat. Je vermogen om te denken, te houden van en emotie’s
    Je lichaam stopt met leven, maar wat er binnen in zit kan toch niet verdwijnen.
    Dat is een stukje geestelijke energie dat naar mijn mening echt niet zomaar kan verdwijnen.
    Waar het naar toe gaat weet ik niet, Dat weten alleen de doden.
    Maar dat het ergens naar toe gaat daar ben ik van overtuigd.
    Op het lichaam zit een klok, maar je ziel is onsterfelijk.

    Bijdrager
    suicide
    ”dardow”

    Maar sigterm jij zegt dat je niet in na de dood gelooft.
    Maar leg mij is uit waar je ziel naar toe gaat. Je vermogen om te denken, te houden van en emotie’s
    Je lichaam stopt met leven, maar wat er binnen in zit kan toch niet verdwijnen.
    Dat is een stukje geestelijke energie dat naar mijn mening echt niet zomaar kan verdwijnen.
    Waar het naar toe gaat weet ik niet, Dat weten alleen de doden.
    Maar dat het ergens naar toe gaat daar ben ik van overtuigd.
    Op het lichaam zit een klok, maar je ziel is onsterfelijk.

    Ziel?
    Dat is het mooie arrogante van de mens, denken dat ze meer zijn dan beesten, want zij gaan naar een andere plaats, omdat ze een ziel hebben:)
    Ik geloof niet in een ziel, mooi stukje natuur de mens… niets meer, niets minder. Een grote chemische reaktie is wat we zijn. En ik denk zelf dat geloof in een andere “plek” na de dood geboren is uit angst voor diezelfde dood.

    Bijdrager
    wjgmspeedy

    Ja Dardow en daarom bestaan godsdiensten, omdat mensen niet kunnen geloven dat alles gewoon ophoudt, weg is. Dat alles gewoon over is na de dood. Ook ik geloof niet dat de dood het einde is. Alleen als ik het logisch beredeneer, kan ik niet anders concluderen dan dat geloof onzin is, maar daar weiger ik dus vrede mee te hebben. En dat is denk ik de belangrijkste functie van geloof: het geeft troost.

    Bijdrager
    suicide

    Mijn zusje is gelovig op een leuke manier, ze gaat ook vaak naar de kerk en is erg aktief in die gemeenschap. Zelf zegt ze :

    “Ik doe mijn best op deze manier om op een beter plek terecht te komen na mijn dood, mocht er niets zijn heb ik toch een leuke hobby gehad…”

    Bijdrager
    dardow

    Ik denk niet dat we meer zijn als beesten. We leven allemaal samen op deze planeet, alleen de mens moest zonodig al het andere dierlijke op de wereld aantasten en kapot maken. jammer.
    Ook dieren hebben naar mijn mening: gevoel, emotie, liefde en kennis.
    En het klopt dat de mens zich meer voelt dan een dier. Ik vind zelf van niet.
    Maar ik ben zowieso erg spititueel aangelegt dus mij overtuigen dat er niets is zal niemand lukken.
    Hoeft ook niet. Ieder zijn eigen kijk op het leven.

    Bijdrager
    suicide
    ”dardow”

    dus mij overtuigen dat er niets is zal niemand lukken.
    Hoeft ook niet. Ieder zijn eigen kijk op het leven.

    Inderdaad:)

    Bijdrager
    wjgmspeedy

    Wat ik wel een aardige gedachte vind, is deze: Als je ziel onafhankelijk is van je lichaam, bestond die ziel dan ook al voor je geboorte? En waarom zijn mensen bang voor de dood en niet voor de tijd van voor hun geboorte? In beide gevallen waren ze er namelijk niet.

    Bijdrager
    dardow

    hmzz. Daar heb ik nog nooit aan gedacht.

    Zeker de vraag of we al een ziel hadden voor we geboren waren.
    Mischien is her reacrenatie. dat de ziel er al was in een vorig leven.
    Je kunt er wel over speculeren en discuseren. Maar het andwoord krijg je pas als je
    het niet meer na kunt vertellen. In ieder geval de reden dat ik geloof in na de dood is dat ik een aantal malen geesten heb opgeroepen (niet alleen maar met meerder mensen) Doordat ik dat heb gezien ben ik er van overtuigd dat dat echt was.
    en over dat twede kan ik niet praten want ik ben niet bang voor de dood. Als je gaat dan ga je.

    Moderator
    unSOUND

    Zoals ik in een ander topic al eens verteld heb, zijn mijn vriendin en ik ook veel bezig geweest met de dood. Anna ( andere Anna dan die topic opende ) is ernstig ziek en momenteel staan de artsen met hun handen in het haar. De ziekte doet momenteel wat ie zelf wil, en trekt zich sinds enige dagen niets meer van de medicijnen aan. Kortom, de artsen zijn de grip op haar ziekte kwijtgeraakt, en we zijn nu overgeleverd aan de ziekte…

    De ziekte zelf is dodelijk. Gek genoeg de behandeling ook. Als ze niets doen, gaat ze dood zodra de ziekte dat wil. Gaan ze verder met de behandeling, gaat ze uiteindelijk dood aan de bijwerkingen van de vele zware medicijnen. Met als verschil dat ze momenteel veel meer last heeft van de medicijnen. De ziekte zelf merkt ze namelijk niets van.

    Dan sta je dus voor de keuze: ga ik voor een langer, maar mizerabel leven, of voor een kort en krachtig leven ? Anna heeft al eenmaal eerder de keus gemaakt. 4 jaar geleden, toen de medicatie haar gekker maakte dan de ziekte zelf, besloot ze te willen stoppen met leven. Ze deed een zelfmoordpoging.

    Op dat moment verklaarde we haar voor gek. Letterlijk, want we lieten haar opnemen in een inrichting, waar ik werd aangewezen als de oorzaak van de psychose in plaats van de medicatie. Ik mocht haar 4 maanden niet zien.

    Uiteindelijk kwamen we weer bij elkaar, en we gingen verder knokken tegen de ziekte. Ik heb haar af zien takelen, haar lol in het leven zien verliezen, en ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe de ziekte haar lichaam en geest langzaam verteerd. Nu pas begrijp ik waarom ze die pogingen deed, en achteraf denk ik wel eens: Meissie, je had gelijk.

    Bijdrager
    J-roen

    Ik ben ook voor euthanasie. Mocht ik het ongeluk hebben ooit ook ongeneeslijk ziek te worden dan zal ik absoluut voor euthanasie gaan. Ik ben ook van plan om dat zeer duidelijk op schrift vast te leggen. Dit zodat er om mijn einde geen juridisch getouwtrek zal ontstaan.

    Ik hoop dan ook dat er geen “zware regulering” vanuit de overheid plaats zal vinden.

    Met het leven na de dood ga ik mij pas bezig houden wanneer het zo ver is. Je kunt er nu toch geen zinnig woord over zeggen.

    Bijdrager
    dardow

    Ik vind het echt heel erg voor jullie.
    Zeker als je iemand waarvan je houd langzaam zwakker ziet worden, en beseft dat ze zo plots kan overleiden.
    Net een strijd tegen de klok. Maar ik bewonder wel dat je daar zo goed over kunt praten.
    Ik wens jou en NATUURLIJK jou vriendin veel sterkte.

    Moderator
    unSOUND
    ”dardow”

    Maar ik bewonder wel dat je daar zo goed over kunt praten.

    Je moet op een gegeven moment wel…

    In het begin hadden we het er niet over met anderen dan de naaste familie. Maar met open kaart spelen heb je 2 voordelen: Minder kans op praatjes, omdat alle feiten eerlijk op tafel liggen, en voor ons een stukje verwerking, omdat je het er steeds makkelijke over kunt hebben. En hoe minder taboe er heerst, hoe meer je aan elkaar duidelijk kunt maken.

    Bijdrager
    Freek.

    unSOUND, elke keer als ik weer een stukje van jullie verhaal lees ben ik weer erg onder de indruk. Er is een hoop teringshit waar je geen ene moer aan doet. Sterkte jullie samen. Ik heb groot respect voor jullie allebei…

    Voor euthenasie? Ja, maar… Euthenasie is te breed om zomaar even je oordeel over te geven. D’r zijn zo de mitsen en de maren. Er zijn genoeg mensen die er terecht om smeken. Of er niet meer om kunnen smeken. Zoals mijn vader dat had. Dement, kon zich niet meer uiten, doodziek in een verpleegtehuis. Al zijn waardigheid verloren. Op een gegeven moment was de situatie zdanig dat het met een week, maand, maanden afgelopen kon zijn. Mijn moeder, broer, zus en ik hebben de arts letterlijk gesmeekt om Pa te helpen. Gelukkig is het ‘goed’ met hem afgelopen en heeft hij de rust gevonden die hij nodig had.

    Leven na de dood? Ik geloof er niet in. Ik geloof wel dat er meer is tussen hemel en aarde. Maar voor mij is dood dat waar eerst leven in zat.Je leeft hoe dan ook voort in de mensen die je achterlaat.. En mocht er toch iets zijn… dat zie ik dan wel weer.

    Orgaandonatie? Heb zo lang als ik me kan herinneren een codicil op zak. Als ze iemand kunnen helpen met een stukje van deze roker (kuch) dan ben ik daar blij om. Lastiger is het voor de nabestaanden lijkt mij. Wellicht willen vrouw en kinderen echt bij je blijven totdat je je laatste adem hebt uitgeblazen, en volgens mij gaat dat met orgaandonatie niet altijd lukken.

    Bijdrager
    dardow

    Hmzzz, Maar het blijft daarom toch moeilijk. Ik zou het niet kunnen telkens als ik denk ik over zo iets zou moeten beginnen wekt dat te veel emoties op. Ik heb nu al vaak genoeg mee gemaakt dat iemand waar aan ik me hegt overleid.
    Dan ga ik er compleet aan onder door.

    Bijdrager
    dardow

    Ik wil even wat kwijt……Wedden dat je op een windows forum nooit van zulke diepgaande draadje tegen zou komen.

    Bijdrager
    trabant
    ”dardow”

    (…) want ik ben niet bang voor de dood. Als je gaat dan ga je.

    ’t Is niet de dood, ’t is het sterven. De nabestaanden moeten met de dood omgaan. Degene die zelf doodgaat met het sterven.

    Bijdrager
    dardow

    Nouja zo heeft iedereen er een andere mening over. Maar ik ga slapen GAAP doei doei iedereen weltrusten he.:wink:

    Bijdrager
    nma

    De mogelijkheid tot het plegen van euthanasie zou een universeel grondrecht van de mens moeten zijn. Waarom het dit niet zou moeten zijn dient gemotiveerd te worden, niet waarom wel. Wat blijft er immers over van een ander universeel grondrecht, dat van vrijheid, als individuen niet eens mogen beschikken over hun eigen leven of dood.

    Bijdrager
    XBL

    @nma: Ik vind niet dat je zelf ‘zomaar’ over je leven mag beslissen, zoals iemand doet die voor de trein springt (ik zeg niet dat die mensen goed of fout zijn). Ik vind wel dat je het mag opnoemen en dat het door iemand met kennis naar alle redelijkheid besloten mag worden of er wel of niet euthanasie gepleegt mag worden. Zo krijgen de mensen die het nodig hebben wel het recht en de mensen die psychisch geholpen kunnen worden niet het recht tot zelfdoding.

    Over orgaandonatie kan ik simpel zijn: ik sta al mijn organen af, mits die persoon normaal omgaat met zijn lichaam. Wat is normaal? Normaal is wat als ‘normaal’ geld in de samenleving: geen zware drinker, liefst geen roker.

    Overigens kan het mij verder niet boeien waar mijn organen heen gaan, ik weet het toch niet meer. Waarom? Omdat ik niet geloof in ‘leven na de dood’, om de zeer simpele reden dat er ook geen leven vóór de dood was. Ik geloof ook niet in een god, of in iets anders ‘hogers’, omdat ik dat pure onzin vind. Bedacht om dingen te verklaren die wijzelf niet kunnen verklaren. In de middeleeuwen waren er verschillende zaken die verklaard werden aan de hand van god, terwijl deze tegenwoordig verklaren aan de hand van wetenschap. Als je dood bent, vergaat je lichaam en is er niets meer. Geen zwart, geen wit, niets. Orgaan donatie is dan, naar mijn idee, zeer belangrijk om te doen, omdat je zo tenminste nog nuttig kan zijn, zelfs na je overleiden.

    Jochem

    Bijdrager
    vogel
    ”dardow”

    Ik wil even wat kwijt……Wedden dat je op een windows forum nooit van zulke diepgaande draadje tegen zou komen.

    Laat ik er maar vanuit gaan dat je een geintje maakt. :) En voor geintjes ben ik altijd in.
    Tja, de dood. Volgens mij is de dood erger voor de nabestaanden als voor degene die overlijdt. We gaan allemaal een keer ervandoor en ik ben dan ook niet bang voor de dood. Die komt toch wel. Alleen de manier waarop jaagt me angst aan. Nog maar niet aan denken, denk ik dan.
    Ik ben absoluut voor euthanasie, mits goed vastgelegd en geregeld, omdat euthanasie nogal onherroepelijk is.
    Verder loop ik al jaaaren met een donorcodicil op zak. Dankzij een donor ben ik mijn gezichtsvermogen niet kwijtgeraakt en daarom vind ik het niet meer dan normaal om zelf ook mijn organen af te staan na mijn dood.

    Bijdrager
    iKink

    Vreselijk moeilijk thema…

    Ja ik ben voor euthanasie en voor het uittrekken van de stekker.
    Maar ik ben ook bang voor de dood (dus gemengde gevoelens) Maar ik denk dat dat komt door mijn leeftijd, ben redelijk gezond, dus sta nog goed in het leven en wil daar nu nog geen afscheid van nemen.
    Heb met man en ouders afgesproken dat mocht me ooit zoiets gebeuren als Mw Schiavo…laat me dan een jaar liggen op een halve portie Herbalife en trek als ik slank ben de stekker der uit….
    (IJdel tot het bittere einde).
    Euthanasie…is een moeilijk thema, want wat is een goed moment, wanneer sta je voor het punt dat eea ondragelijk gaat worden.
    Mag ik dat helemaal zelf beslissen???
    :? Wat dan als ik hoor dat ik ongeneselijk ziek ben en hier aan ga overlijden maar ik merk nog niks…Besluit ik om dan te gaan of stel ik het uit?
    Mogen we het niet zelf beslissen??? Wie ben jij dan om dat moment voor mij te kiezen?
    Nogmaals ik ben ervoor, maar ik denk dat het een heftige keuze is die je maakt om uit het leven te stappen.
    Mijn ideale dood blijft gewoon in slaap vallen en nooit meer wakker worden.

    Hiernamaals?
    Ik denk dat ik niet gelovig ben….wazig ik weet het.
    Laat ik het anders stellen.
    Ik geloof niet in de kerkelijke instanties….het zijn criminelen die mensen beroven van een menswaardig leven.
    Ze hebben gemarteld ( en doen dat op een andere manier nog steeds bijv. door condoomgebruik tegen te gaan waardoor mensen wegkwijnen aan bijv. AIDS)
    Ze hebben heksen vervolgd, verbrand.
    Ze manipuleren mensen…en zo kan ik nog wel ff doorgaan.
    Als dat de soort mensen zijn waar een wereld zich aan wil afspiegelen, als deze mensen naar de hemel zijn gegaan of gaan…..Sjees laat mij dan maar niet geloven in die plek

    Ik weet niet of er meer is nadat ik mijn lichaam er niet meer is.
    Het leven gaat voor de achterblijvers gewoon door…en ik denk dat het eerder een troost is voor hun om te denken dat de gestorvene naar een beter plekje gaat, hetzij hemel of reincarnatie.

    Ik weet ook niet of je de ‘ziel’ kunt loskoppelen van het lichaam.
    Wat is een ziel? Mijn denken? Mijn mening? Mijn manier van in het leven staan?
    Wij mensen hebben gewoon tijdens de evolutie een beweegbare duim gekregen, zijn eens rechtop gaan staan en omdat het voor de mens nooit genoeg is bereikt waar we nu zijn.
    Wat niet perse beter is voor onze andere planeetbewoners…omdat we namelijk gewetenloos hebberig zijn….dat zit in de aard van het beestje….
    De mensheid zal zich hierdoor uit uitroeien is mijn mening, nadat we alles hebben leeggerooft, andere diersoorten hebben uitgeroeid en de aarde volledig hebben overspoeld door onze aanwezigheid.
    Dan zijn er alleen nog maar de insecten over.

    Enne, donor zijn.
    Ook gemengde gevoelens.
    Aan de ene kant wil ik niet leeggehaald worden. Zie der dan wel niet uit maar ben toch een ijdel mens die gewoon compleet wil blijven.
    Aan de andere kant…wat moet ik der nog mee?

    Nou heel veel blabla op de vroege ochtend….nog niet eens iets van cafeine gehad (verklaard dit gelul misschien;) )

    Bijdrager
    nma
    ”XBL”

    @nma: Ik vind niet dat je zelf ‘zomaar’ over je leven mag beslissen, zoals iemand doet die voor de trein springt (ik zeg niet dat die mensen goed of fout zijn). Ik vind wel dat je het mag opnoemen en dat het door iemand met kennis naar alle redelijkheid besloten mag worden of er wel of niet euthanasie gepleegt mag worden. Zo krijgen de mensen die het nodig hebben wel het recht en de mensen die psychisch geholpen kunnen worden niet het recht tot zelfdoding.

    Goed dat je dit probleem aanstipt. Zelfmoord is iets anders dan euthanasie. Bij zelfmoord is er sprake van een psychische aandoening die mensen er toe zet zich van het leven te beroven. Nu is ook een psychische aandoening uiteindelijk gewoon een lichamelijk probleem (verstoorde hersenfunctie), het verschil met andere aandoeningen die tot de dood kunnen leiden is dat het individu met dit probleem zich waarschijnlijk niet eens bewust is van deze beslissing. Onderzoek, met name in het buitenland, wijst uit dat tweede zelfmoordpogingen (de eerste poging bracht het probleem aan het licht) voorkomen kunnen worden door psychotherapie en medicatie. Er wordt dan onderkent dat zelfmoord geen rationele beslissing is, maar het gevolg van een psychische aandoening. Een besef dat in Nederland nog wel eens ontbreekt. Bij euthanasie is de terminale patient bij het volle verstand. De term ‘terminaal’ is cruciaal in deze: de patient weet al dat de dood (op korte termijn) onvermijdelijk is. Dit is het tweede grote verschil met mensen die zelfmoord plegen: daar is geen sprake van een aandoening in de terminale fase. Het lichaam van deze mensen functioneert nog prima. Enkel hun hersenfunctie is verstoord. Iets wat niet tot de dood hoeft te leiden als er ingegrepen, en dus behandelt, wordt.

30 berichten aan het bekijken - 1 tot 30 (van in totaal 251)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.