13 berichten aan het bekijken - 1 tot 13 (van in totaal 13)
  • Q:
    Bijdrager
    gutias45

    Herinneringen aan de radio.

    ‘Kotserige zeikerige ouwe lullen muziek’ – dat was de titel van een artikel dat op 25 mei 2019 door een anonymus op Wikipedia werd geplaatst en dezelfde dag nog verwijderd werd met als reden ‘Geen zinvolle inhoud’. Op die dag heb ik het artikel even voorbij zien komen. Ik heb er geen kopie van gemaakt, maar het begon met: ‘kotserige zeikerige ouwe lullen muziek is een term die jongeren vaak gebruiken voor populaire muziek uit de jaren 50, 60 en 70.’ Verderop in het artikel kon je dan nog lezen dat dit de muziek is die de hele dag gedraaid wordt op Radio 2 en beluisterd door lieden met allerlei lichamelijke ongemakken, zoals kunstgebitten.
    Muziek uit de jaren zeventig zegt mij wat minder, al heb ik wel een handjevol platen uit die tijd. Maar muziek uit de jaren vijftig en zestig draai ik nog geregeld. Ik schrijf er ook over op Wikipedia. Ik heb tientallen artikelen over groepen, zangers en popnummers uit de jaren vijftig en zestig aangemaakt.
    Toch luister ik nooit naar Radio 2. Misschien omdat ik geen kunstgebit heb? Sterker nog, ik kan me van Radio 2 vrijwel niets herinneren. Vaag staat me bij dat er heel veel geleuterd werd en dat er uiterst onbenullige muziek werd gedraaid. Het is dan wel verrassend om te lezen dat er nu popmuziek op het menu staat. Hilversum kennende heb ik echter zo’n vermoeden dat het wel de meest saaie en minst avontuurlijke variant van de popmuziek zal zijn. Meer Andy Williams dan T. Rex – kenners weten meteen wat ik bedoel.

    Pop
    Waar luisterde ik vroeger wel naar? In de jaren zestig vooral naar de piratenzender Radio London. Die zond de muziek uit die ik leuk vond. Op 14 augustus 1967 beluisterde ik met tranen in de ogen de laatste uitzending. Daarnaast luisterde ik af en toe naar Radio Caroline. Die had net een andere platenkeus, en die vond ik toch minder boeiend. Bij Radio Veronica luisterde ik alleen naar de hitparades. De overige programma’s waren mij te veel een allegaartje. Als ik net een nummer van Traffic heb gehoord, heb ik niet zo’n behoefte aan een nummer van de Zangeres zonder Naam pal erachteraan.
    Met Hilversum 3 (later Radio 3) heb ik eigenlijk nooit veel gehad. Die zond vooral ‘mainstream’-muziek uit, terwijl ik progressieve rock wilde horen. Eén programma sprong eruit: Superclean Dreammachine. Die zond de progressieve rock uit waar ik zo graag naar luisterde, tenminste: in zijn begintijd. Later ging ook Superclean Dreammachine steeds meliger muziek draaien.
    In 1969 had ik het wel gehad met de popmuziek. Mijn genre muziek was nog maar mondjesmaat te horen. De muziek die toen populair was, werd steeds onbenulliger. The Monkees bijvoorbeeld, daar werd je mee doodgegooid. Vier jongens, van wie er, als ik me goed herinner, maar één een instrument kon bespelen. Hun muziek werd in elkaar geflanst door studiomuzikanten. Nou ja, die jongens bestonden tenminste nog echt. Je had ook The Archies. Die bestonden alleen als tekenfilm. De muziek kwam alweer van een groepje studiomuzikanten. Dan had je nog Ohio Express, een groepje dat playbackte op muziek van – jawel, studiomuzikanten. Al deze producten hadden één ding gemeen: muzikaal zat er geen kraak of smaak aan.

    Klassiek
    Dus ging ik op zoek naar iets anders. Op een avond zat ik balorig wat aan de knoppen van mijn draagbare radio te draaien en viel ik ineens midden in een symfonie van Haydn. Jemig, dat is mooi!, dacht ik. Kort daarna kocht ik mijn eerste klassieke plaat, met een celloconcert en het hoboconcert van Haydn. Zeker het hoboconcert draai ik nog regelmatig.
    (Sommige musicologen beweren trouwens dat het hoboconcert helemaal niet van Haydn is. Dat zijn zeurkousen. Natuurlijk is het van Haydn!)

    Vanaf dat moment was ik een trouw luisteraar naar klassieke muziek, maar vooral naar het Third Program van de BBC. Radio 4 speelde in mijn leven nauwelijks een rol. Voor zover ik me kan herinneren, zond die zender vooral fragmentjes uit: het adagio uit een fluitconcert van Mozart, een aria uit Don Giovanni, het derde deel van de Unvollendete van Schubert…
    De BBC zond veel vaker complete stukken uit en had ook een wat avontuurlijker keus dan Radio 4. Zonder de BBC had ik nooit geweten dat Vaughan Williams prachtige symfonieën heeft geschreven.

    Informatie
    Naarmate mijn platencollectie groter werd, kreeg ik steeds minder behoefte om naar de radio te luisteren. Ik kon mijn programma zelf wel samenstellen. Als ik naar de radio luisterde, was dat omdat ik op zoek was naar informatie. Die vond je op Radio 1.
    Dat was geen onverdeeld genoegen. In de eerste plaats vanwege de formule van Radio 1: ‘een praatje met een plaatje’. De meest gebezigde zin op Radio 1 was: ‘We gaan er even uit voor een plaatje.’ Ik ergerde me daar altijd suf aan. Laat die man toch uitpraten, dacht ik dan. Alleen bij de nabeschouwingen na een voetbalwedstrijd bleven de plaatjes achterwege. Dan slaagden drie mannen erin om een uur lang slap te leuteren over totaal niets. Het ging helemaal nergens over. Langer dan vijf minuten hield ik zo’n programma niet vol. Dan ging de radio uit.
    Wat je zo’n nabeschouwing nog wel moet nageven: de ‘discussie’ verliep gestructureerd, de mannen spraken om de beurt. Je had ook ‘forumdiscussies’ waarbij drie of vier mannen (heel sporadisch een vrouw) synchroon aan het praten waren. Er was altijd een gespreksleider bij, maar waar die voor diende was mij een raadsel. Ik elk geval niet ervoor zorgen dat de deelnemers om de beurt spraken in plaats van door elkaar heen. Meestal ging het zonder plaatjes tussendoor, dat dan weer wel, maar ik kon er niets mee. Ik vind het toch al heel moeilijk om uit een baaierd van geluiden het juiste signaal op te pikken.
    En dan de plaatjes tussen de praatjes. In mijn herinnering kwam steeds dezelfde muziek voorbij. Bij Radio 1 hadden ze 484 versies van Raindrops keep falling on my head, 412 versies van Can’t take my eyes off you en 396 versies van Little green apples. En als je een weeklang luisterde, had je ze allemaal voorbij horen komen.

    Radio 1 valt door de mand
    Als Radio 1 een keer meerwaarde kon leveren bij de nieuwsvoorziening, faalde hij trouwens hopeloos. Op 18 augustus 1991 probeerde een groepje dinosauriërs van de Russische communistische partij Sovjetleider Gorbatsjov af te zetten. Dat werd verijdeld, voor een groot deel dankzij het kordate optreden van de Russische president Boris Jeltsin.
    Dit is zo’n moment dat een radiozender kan laten zien wat hij waard is. Schakel je correspondent in Moskou in, stuur er desnoods speciaal iemand naartoe en laat hem van uur tot uur verslag doen van wat er gebeurt. Dan kun je scoren bij de luisteraars, zeker bij mij, want ik zat ’s avonds aan de radio gekluisterd. Ik wou weten hoe het zou aflopen.
    Vergeet het maar. In plaats van nieuws zond Radio 1 tussen de onvermijdelijke plaatjes door voortdurend commentaar uit. De VVD was tegen de coup. De FNV ook. Het CDA was ook al tegen. Het Verbond van Communisten in Nederland was voor. Wat interesseert mij dat nou. Ik wil weten wat er gebeurt, en dat kreeg ik niet te horen.
    Het was niet voor het eerst en ook niet voor het laatst dat mij het opviel. Het is echt waar: meningen zijn voor de publieke omroep even belangrijk als feiten en krijgen evenveel aandacht. Maar meningen heb ik zelf wel, ik wil feiten horen.

    Het is niet zo dat ik na deze ervaring meteen ben opgehouden met naar de radio te luisteren. Ik ben wel steeds minder gaan luisteren. Nu ik erover nadenk: de radio is zelfs al jaren niet meer aan geweest. Zou hij het eigenlijk nog doen? Een dezer dagen toch maar eens proberen.

    Sijtze Reurich

    ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦

    KANTTEKENING. De schrijver van het stukje ‘Kotserige zeikerige ouwe lullen muziek’, dat al zo spoedig van Wikipedia is verdwenen, liet mij weten dat hij niet de luisteraars, maar de presentatoren van Radio 2 op de hak had genomen, Hij had geschreven: ‘kotserige zeikerige ouwe lullen muziek is een term die jongeren vaak gebruiken voor populaire muziek uit de jaren 50, 60 en 70 en voor de muziek die op de door mensen met grijze haren, kunstgebit en rimpellige huid gepresenteerde ouwe lullen radiozender NPO radio 2 wordt gedraaid.’ Dat is inderdaad wat anders dan ik meende te hebben gelezen. Ik vond het al onwaarschijnlijk dat Radio 2 ineens popmuziek zou zijn gaan draaien in plaats van de muzikaal totaal oninteressante meuk waar ze vroeger in grossierde. Ik vermoed zo dat diezelfde meuk daar nog steeds de hele dag door gedraaid wordt door presentatoren die de laatste jaren tot hun pensioen op Radio 2 mogen doorbrengen. Een soort bejaardenreservaat binnen de omroep dus. Of mijn vermoeden klopt weet ik niet, maar het komt wel helemaal overeen met het beeld dat ik van de Nederlandse omroep heb.

    Bijdrager
    KarelWillem

    Wat een lang l.l-verhaal. .:)

     

    ‘kotserige zeikerige ouwe lullen muziek’ is een term die jongeren vaak gebruiken voor populaire muziek uit de jaren 50, 60 en 70.

    Geschreven door iemand die zich niet zo vaak onder ‘jongeren’ begeeft denk ik.

    Bijdrager
    gutias45

    l.l verhaal? Bedoelde je niet l*l? (minder net woord voor penis)

    Bijdrager
    penseel

    Parblue dat is interesant.

    Bijdrager
    Brombeer

    Gezien de lengte is het eerder een LantaarnpaaL-verhaal.

    De arbeidsvitaminen en al dat H2 gebabbel hebben me nooit kunnen boeien, maar in de vroege jaren ’80 zat ik op dinsdagavond (Vara) vaak en de tweede helft van de woensdag (V.P.R.O., toen nog met puntjes) altijd met de cassetterecorder  in de aanslag. We hadden onze eigen punk/newwave-avond in een jongerencentrum, maar geld voor platen was er eigenlijk niet, dus dat werd noodgedwongen bij radio21 en bovenstaande omroepen uit de ether geplukt. Het dichtst dat we bij dat hippe Amsterdam kwamen was immers een dagje tienertoer, maar dan zat een avond/nacht Paradiso of Melkweg er nog steeds niet in.

    Later ontdekte ik de VPRO vrijdagochtend op H1, Het Gebouw,  met heerlijk ontregelende radio en de Stem van Cor Galis. Toen Hilversum horizontaal ging programmeren en de omroepen hun vaste dag kwijt waren, ben ik naar KinkFM op de kabel gevlucht. In de auto bandjes of CD’s, want dat vermaledijde RadioM (weeweewee punt jobnjoews punt ennel) drukte alle andere zenders weg.

    Van mijn  vader (bj ’22) kan ik me herinneren dat hij erover klaagde dat er op H4 te weinig muziek werd gedraaid en er teveel academisch over werd geouwehoerd, vooral door dat mens met die schurende raspstem. Die heb ik ook wel eens door de boxen horen zagen.

     

    Wat ik tegenwoordig luister?

    Bagel Radio of een van de andere SomaFM zenders, soms Pinguin. Een interview met Lang Lid bij Omroep Max heb ik vanwege het vroege tijdstip gelaten voor wat het was. Als ik op dat uur al wakker ben, lig ik mijn odol te rukken.

    Bijdrager
    TheBigZ

    @gutias45: Bedankt voor je vermakelijke bijdrage.

     


    @Brombeer
    : En jij voor je aanvulling.

     

    Zit nu op een iPhone schermpje te typen, dus verwacht van mij geen lange epistels over D.Harry en D.Bowie.

    Bijdrager
    gipsman

    Gutias, jouw verhaal doet mij terugdenken aan VPRO radio, Wim Noordhoek, Jan Donkers, platenspeler bij het open raam… Wat de Monkees betreft, die hebben toch Michael Nesmith opgeleverd, mooie albums als Magnetic South, Nevada Fighter. Geen link met Apple, behalve dat het natuurlijk allemaal in Apple Music zit.

    http://keysandchords.yolasite.com/resources/PORTRETS/JAN%20DONKERS.pdf

    Bijdrager
    Jakko Westerbeke

    <p class=”cite”>gutias45 op 20 mei 2020 om 14:36</p>
    presentatoren die de laatste jaren tot hun pensioen op Radio 2 mogen doorbrengen. Een soort bejaardenreservaat binnen de omroep dus.

    Radio 2 is één van de belangrijkste plekken waar de vorige generatie presentatoren van 3FM naar uitgeweken is, voordat waardoor die laatste zender bijna al z’n luisteraars kwijtraakte.

    Bijdrager
    KarelWillem

    3FM is niets anders dan Radio 2. Maar dan met minder luisteraars.

    Moderator
    Pete.Z

    Radio 2 is met voorsprong de beste zender in Nederland, als we het hebben over de landelijk dekkende zenders.

    goeie muziek, prima mix van oud en nieuw, en een programma zoals One Night Stenders op de vrijdagavond, is beter dan alles wat je verder op andere zenders hoort.

     

    Bijdrager
    pruus

    Och, om een lang verhaal kort te maken, stap over op Apple Music of Spotify. Dan bepaal jij de hele dag, nee weken, wat je wilt horen…

    Bijdrager
    GoeieDag

    Testament van je leven aan het opmaken?

    Bijdrager
    Koezel

    In het verleden was Radio 2 een fijne zender. Informatie afgewisseld met goede muziek. Geen geleuter van dj’s en side kicks die zichzelf graag horen. Tijd voor 2 en De Strepen van Spits (beiden Frits Spits) waren uitstekende programma’s. Langzaam werden uitgerangeerde 3 FM dj’s naar Radio 2 overgeplaatst. Resultaat, veel geouwehoer, spelletjes en ga zo maar door. De muziek die ze draaien is ook niet je van het. Lang leve Spotify en Radio Brussel.

13 berichten aan het bekijken - 1 tot 13 (van in totaal 13)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.