Volgens Neil Young produceert de MacBook Pro Fisher-Price-geluid

Door: Raymon Mens - 28 reacties
Fisher Price laptop 16x9
Afbeeding: Fisher Price

Neil Young voert al een paar jaar oorlog tegen de algemene achteruitgang van audiokwaliteit. Dit komt volgens de muzikant door streamingdiensten en online muziekdownloads. Young probeerde het tij te keren door de Pono Player te maken, een audiospeler voor audiofielen. Die kwam echter uit op het moment dat smartphones al gemeengoed waren en flopte logischerwijs.

Deze mislukking houdt Young echter niet tegen om voor audio­kwaliteit te blijven strijden. Hij is terug met een nieuw boek, geschreven met Phil Baker, zijn partner in het Pono-avontuur. De titel laat weinig te gissen over: “Feel the Music: A Songwriter’s Mission to Save High-Quality Audio“. Young en Baker proberen in het boek uit te leggen dat de algemene achteruitgang van audiokwaliteit niet onvermijdelijk is en dat het beter zou kunnen.

‘Geluidssysteem van MacBook Pro is rommel’

Als onderdeel van de promotie van het boek schoof Neil Young aan bij de podcast van The Verge, waar hij werd geïnterviewd door Nilay Patel. Het gesprek ging ook over Apple. De fabrikant heeft de afgelopen tijd flinke inspanningen geleverd om de audiokwaliteit van de iPhone en Mac te verbeteren. Met name de nieuwe 16-inch MacBook Pro heeft veel betere luidsprekers. We weten niet of de muzikant deze MacBook in het bijzonder heeft gehoord, maar uit zijn reactie blijkt dat hij geen fan is.

Het is rommel. Meen je dit? Het geluid van de MacBook is van Fisher-Price kwaliteit. Alsof Captain Kangaroo je audiotechnicus is. Een MacBook Pro? Waar heb je het over? Je kunt daar niet serieus naar luisteren.

De MacBook Pro is daarom volkomen ongeschikt voor het maken van muziek, volgens Neil Young. Toch zijn er de afgelopen tijd veel hits opgenomen met behulp van een MacBook Pro. Dit was ook een van de dingen die Apple ertoe bracht om de geluidskwaliteit van het nieuwste model te verbeteren. Deze computers worden professioneel gebruikt om muziek te maken.

MacBook Pro 16-inch 08
Klik/tap voor groter. (Afbeelding: OMT/Dominick Vietor)

Steve Jobs

Maar dit is allemaal geen argument voor Neil Young, die audiokwaliteit boven alles plaatst:

Het gaat niet om geld, niet om hits. Het gaat om kwaliteit, om geluid, om museumkwaliteit. Ik heb het echte werk. De feiten. Het echte geluid. Wat gebeurde er toen je je mond opende en zong? Wat ging de lucht in? Dat krijg je niet vastgelegd met de nieuwe technologie.

Onder deze reden ziet Young niets in het idee om een ​​MacBook Pro te gebruiken om muziek te maken. Voor de muzikant is het een product dat uitsluitend bedoeld is voor consumptie (we hebben het over een Mac, niet over de iPad). Neil Young voegt eraan toe dat Apple altijd een voorkeur had voor gemak boven pure kwaliteit en dat bewijst hij met een vreemd citaat van Steve Jobs:

Dat is wat Steve Jobs me vertelde. Hij was heel precies: “We maken producten voor consumenten, die willen niet enorm veel moeite doen voor perfecte kwaliteit.”

Het is moeilijk voor te stellen dat Steve Jobs heeft gezegd dat Apple-producten geen kwaliteit moeten bieden, op welk gebied dan ook. Zelfs als dit zo was, negeert de muzikant de investering van Apple in audiokwaliteit. Het bedrijf verbetert al jaren de kwaliteit van de luidsprekers die in zijn producten zijn geïntegreerd, van de iPhone tot de iPad Pro, inclusief de MacBook Pro.

Gemiddeld verbetert de audiokwaliteit regelmatig in Apple-producten, maar als het doel is om de kwaliteit van een opnamestudio te evenaren, is dit uiteraard niet voldoende. Het succes van streamingplatforms bewijst het hoe dan ook, Neil Young’s streven naar perfectie verleidt niet langer veel mensen.

Neil Young
Neil Young in 2008 – Klik/tap voor groter. Afbeelding: ANP/Robert Vos

Reacties

28 reacties
  • Profielfoto
    Wauters

    Als hij me kan uitleggen wat PCM wil zeggen, wil ik met hem eens discussiëren, maar vrees ervoor.

  • Profielfoto
    elisa9180

    Voor mij mag de optie komen.
    Dat je geen speakers moet hebben. Maar wel de mogelijkheid voor aansluiten tot.

  • Profielfoto
    Yosemite

    Neil Young komt over als een enorm gefrustreerd mannetje die z’n gal aan het spuwen is omdat z’n Pono player enorm geflopt is.

  • Profielfoto
    donut

     

    Yosemite op 2 februari 2020 22:30
    Neil Young komt over als een enorm gefrustreerd mannetje die z’n gal aan het spuwen is omdat z’n Pono player enorm geflopt is.

    Nou, dat lijkt me niet.

    Niel Young heeft gewoon goede oren en weet wat er te halen is.

    Ben het 100% met hem eens dat er te weinig aandacht is voor geluidskwaliteit. Iedereen luistert naar MP3’s;  dat is gewoon een slechte technische kwaliteit, maar men weet niet beter meer.

    De plaat Déja Vu van Crosby, Stills Nash and Young opgenomen eind jaren zestig klinkt al beter.

  • Profielfoto
    Jhollenberg

    Iedereen “dweepte” toentertijd over de geluidskwaliteit van de CD. Dat kwam ook in diverse soorten AAA-AAD-ADD en DDD volgens mij. Had te maken met de digitale versie waarop een en ander was uitgebracht c.q. vervaardigd. Tot op heden heb ik geen betere geluidskwaliteit gehoord dan een geperste vinyl lp en/of single.

  • Profielfoto
    Tegenwind

    Je kunt best de verwachting hebben dat er studiokwaliteit geluid komt uit een aluminium rechthoek van amper anderhalve centimeter dik, maar realistisch is die verwachting bepaald niet.

  • Profielfoto
    aartjan.nl/blog

    Neil heeft nog nooit van een DAC gehoord blijkbaar.

    Geen enkele audio professional gebruikt de DAC uit de Mac zelf, maar altijd externe DAC audiokaarten.

    En de speakers uit een laptop zijn uiteraard niet bedoeld als hifi speakers. Dat begrijpt iedereen. Behalve boomer Neil.

  • Profielfoto
    Pjotr

    Daar zit nou inderdaad de crux: De speakers van de MacBook zijn niet bedoeld voor studiokwaliteit. Kan wel een hele studio aansluiten op de MacBook. Inclusief studiospeakers.

  • Profielfoto
    csteelooper

    Jhollenberg op 2 februari 2020 22:53
    Iedereen “dweepte” toentertijd over de geluidskwaliteit van de CD. Dat kwam ook in diverse soorten AAA-AAD-ADD en DDD volgens mij. Had te maken met de digitale versie waarop een en ander was uitgebracht c.q. vervaardigd. Tot op heden heb ik geen betere geluidskwaliteit gehoord dan een geperste vinyl lp en/of single.

    Bijna goed. Alleen AAA heeft nooit bestaan voor CD’s, want de laatste D sloeg op de CD zelf. De eerste A of D stond voor de opname, de tweede A of D stond voor postproductie en de derde voor de master waar uiteindelijk de CD van werd geperst. De ‘slechtste’ (NOT!) kwaliteit was AAD, daarna kwam ADD en tot slot had je DDD. tegenwoordig zijn (bijna) alle CD’s (ja, er worden nog steeds CD’s gemaakt) DDD, maar dat wil uiteraard niet zeggen dat ze ook allemaal echt beter zijn dan CD’s met ADD of zelfs AAD kwaliteit.

    De belangrijkste fase bij het maken van de CD is namelijk de mastering, dus eigenijk de laatste D. Zoals iedereen weet kunnen analoge opnamen héél goed klinken. Denk maar aan een goede bandrecorder (ik heb het over wat technisch een open reel recorder heet, met de 10 tot 12 inch tape banden).

    Sommige opnames uit die tijd klonken zelfs beter dan digitale opnamen van de jaren ’90. En dat fenomeen herhaalt zich nu weer. Niet zozeer door het feit dat er volledig digitaal gewerkt wordt (hoewel het ontbreken van enige ruis door sommigen als een leegte wordt ervaren), maar door het gebrek aan ‘headroom’ in de hedendaagse muziek.
    Alles lijkt tegenwoordig volledig hard te moeten klinken, vooral in de popmuziek Als je op een dBFS VU-meter (dBFS = Decibell, Full Scale) kijkt terwijl je een nummer van de afgelopen 10 tot 20 jaar luistert, zie je dat deze meter vrijwel continu rond de 0DB hangt. Als je écht pech hebt schiet de meter zelfs door de 0 heen. Op een meter van het voornoemde type heb je dan wel een probleem, want dat betekent dat je clipping veroorzaakt. En ook dat hoor je tegenwoordig vaak.

    In de vorige alinea heb ik het dan nog alleen over het geluid bij opname van een nummer; ik heb nog niet gesproken over mastering. Voordat met de mastering wordt begonnen, wordt al bepaald op welke media de opname terecht komt. Digitaal (in bestand of op streamingdiensten zoals Spotify), of op fysieke media (CD of soms SACD of DVD-A (eveneens digitaal), of vinyl, of cassette (ja, ook die zijn terug van weggeweest). De “ergste” vorm van compressie wordt toegepast voor de digitale distributie in lossy formaten zoals MP4/M4A of MP3, of voor streamingdiensten zoals Spotify. Ga je ‘lossless’, dan betekent het dat er bij mastering geen ruimtebesparende compressie wordt toegepast, en zijn er dus in die fase geen gevolge voor de geluidskwaliteit. Lossless formaten zijn onder andere .FLAC, .AIFF en .WAV (PCM of ADPCM).

    Bij distributie op digitale media (CD, SACD en DVD) wordt voor audio nagenoeg geen compressie toegepast. CD en SACD werken met het bovengenoemde formaat PCM; voor SACD geldt dat dit ook Multichannel PCM kan zijn. DVD-A kan met zowel Multichannel PCM als met de ‘lossy’ MP4-codec overweg. Dit laatste wordt voor DVD-A vrijwel nooit gedaan, maar wél voor een hybride formaat als “Audio Only DVD Video” (een DVD Video disc die geen echte video bevat, maar slechts volgens die standaard is gemasterd om zodoende te kunnen worden afgespeeld op normale DVD-spelers.

    Bij mastering voor analoge media (vinyl, cassette, etc.) heb je met de karakteristieken van die media te maken. Mensen die denken dat muziek op vinyl letterlijk onbewerkt de plaat op kan, hebben het mis. De muziek wordt eerst door een equaliser heen gegooid met de RIAA-curve erop. Dit haalt bij het maken van de lacquer master (de ‘moederplaat’) de bassen ver omlaag en de hoge tonen ietwat omhoog. Bij het afspelen op een platenspeler, wordt deze RIAA-curve omgedraaid toegepast. Dit is één van de redenen dat de meeste platenspelers op een speciale (ingang op een) versterker moeten worden aangesloten.
    Doordat de RIAA-curve bij het afspelen omgekeerd wordt, klinkt de muziek wel zoals bij de opname bedoeld werd. Althans, voorzover mogelijk. De reden dat deze curve überhaupt wordt gebruikt is onder andere om ervoor te zorgen dat er letterlijk meer muziek op de plaat past. Muziek met veel bas neemt namelijk sowieso al létterlijk meer ruimte in dan muziek met minder bas. Hetzelfde geldt voor muziek die qua volume harder is.

    Ook voor cassette had je te maken met bepaalde processen om ervoor te zorgen dat het resultaat klonk zoals gewenst. De belangrijkste hiervan is het inregelen van Bias en volume op het deck, zodat deze juist zijn ingesteld voor het soort band dat werd gebruikt. In de laatste jaren van het leven van de cassette, zo medio jaren ’90, had je héle goede decks en héle goede tapes die, indien alles goed werd ingesteld, mínstens net zo goed klonken (en nog steeds kunnen klinken) als CD-opnamen.

    Tegenwoordig zie je steeds meer nieuw materiaal op zowel vinyl als tape verschijnen. Niet ál dit materiaal klinkt even goed. Dat geldt ook voor nieuwe CD’s en het heeft te maken met mastering, maar ook met de gebruikte bron. Veel nieuw materiaal bestond éérst in de digitale vorm zoals gebruikt voor streamingdiensten, en werd daarná op CD of vinyl gezet. Maar de artefacten die in het materiaal waren gekomen bij compressie, zijn er niet (goed) uit te halen. Je kunt iets dat weg is namelijk eenvoudig weg niet terughalen. Daardoor klinkt een plaat of CD met nieuw materiaal niet altijd beter dan een digitaal (lossy) bestand. Vooral voor de CD is dit eigenlijk jammer want een écht goed gemasterde CD kan ongelooflijk goed klinken.

    Natuurlijk blijft het wel zo dat om, uit welk formaat dan ook, het beste naar boven te halen, ook de gebruikte geluidsapparatuur goed moet zijn…

  • Profielfoto
    Alexander Henket

    Much ado about nothing. Voor audiofielen is het niet goed genoeg. Voor mij is het prima. Mijn gehoor wordt niet beter met een beter medium. Boeiuh. Next.

  • Profielfoto
    csteelooper

    Alexander Henket op 3 februari 2020 11:00
    Much ado about nothing. Voor audiofielen is het niet goed genoeg. Voor mij is het prima. Mijn gehoor wordt niet beter met een beter medium. Boeiuh. Next.

    LOL. Jouw soort reactie is precies waar Neil Young last van heeft. Ik kan mezelf best een audiofiel noemen, want ik houd van goed geluid. Maar mijn apparatuur voldoet op geen énkel vlak aan want échte audiofielen denken dat nodig is om écht goed geluid te hebben.
    Uit jouw reactie maak ik op dat jij inderdaad precies personifieert wat Neil beschrijft, want je hebt, voorzover uit je reactie blijkt, inderdaad geen aandacht voor góed geluid. Als je iets hoort is het goed; het maakt (zo goed als) niet uit hóe je het hoort. Dát is waar het Neil om te doen is, en in dat opzicht geef ik hem gelijk. Ik zei het al: als ik kijk naar hoe ik zou wíllen dat mijn geluid klinkt, ben ik een audiofiel. Want ik vind het geweldig om geluid te horen door een set goede speakers en met een goede versterker (en wat er verder ook allemaal nodig moge zijn volgens de stereotype audiofiel). Ik heb, al zeg ik het zelf, een behoorlijk goede set speakers staan, maar mijn versterker is behoorlijk run-of-the-mill als je met audiofiele ogen kijkt. En dat boeit me wel, maar ik kan het eenvoudigweg niet betalen om écht dure apparatuur aan te schaffen. En zelfs áls ik (veel) betere apparatuur aan zou schaffen, zou ik daarbij echt niet zover gaan als hen die jij duidt als audiofielen.

    Ik vind de term audiofiel een behoorlijk negatieve inslag hebben. In mijn optiek kun je iemand die goed geluid waardéért, in welke hoedanigheid dan ook, al een audiofiel noemen, en dat doe ik voor mezelf dan ook met enige trots. Maar de mensen die tegenwoordig geduid worden met deze term, laat ik zelf liever ook links liggen.

  • Profielfoto
    error
  • Profielfoto
    KR1275

    Young heeft het niet over de kwaliteit van de speakers, maar over de kwaliteit van de interne componenten die het signaal converteren en verplaatsen. Young heeft gelijk.

  • Profielfoto
    Ree

    Een echte geluidsstudio doet opnames niet op een laptop of computer, maar op daarvoor bedoelde audio apparatuur.

  • Profielfoto
    NASI-GORENG

    een punt blijft over-eind…niet iedere performer/band/orkest is behept met dat audio kwaliteit virus….het ene nummer klinkt geweldig terwijl een ander slap en bloedeloos is…

    maar geloof dat het tegenwoordig schering/inslag is …oftewel alles moet High-end zijn maar dat is fijn voor de happyfew…

    zalig zijn de onwetenden

  • Profielfoto
    Ree

    80% van de hedendaagse muziek is overigens prima te masteren op een laptop, voor boenk boenk kraak kraak baf baf heb je met een MacBook Pro een overdaad aan kwaliteit…

  • Profielfoto
    csteelooper

    NASI-GORENG op 3 februari 2020 16:16
    maar geloof dat het tegenwoordig schering/inslag is …oftewel alles moet High-end zijn maar dat is fijn voor de happyfew…

     

    Nou, was dat maar waar… Dan had Neil namelijk nu zijn punt niet hoeven te maken. Het is namelijk júist zo dat bijna niemand oog meer schijnt te hebben voor échte kwaliteit. Maar: dat is met de hedendaagse popmuziek ook niet echt meer nodig. Die wordt zodanig geproduceerd dat het altijd ‘goed’ klinkt, ongeacht hoe je er naar luistert.

    KR1275 op 3 februari 2020 14:25
    Young heeft het niet over de kwaliteit van de speakers, maar over de kwaliteit van de interne componenten die het signaal converteren en verplaatsen. Young heeft gelijk.

    Als dat zo is had hij ook even na kunnen gaan of er wel één persoon is binnen de professionele muziek-wereld die ook echt wérkt met de interne componenten van de MacBook, of welke andere laptop dan ook. Zelfs als je een high-end desktop-pc hebt, krijg je de meeste professionals niet zo ver om te werken met de geïntegreerde geluids-chipsets.

    Overigens zijn de interne componenten van Apple behoorlijk goed. Maar de speakers hebben (logischerwijs) weinig ruimte en kunnen dus niet écht goed zijn. Het is zo simpel als wat: goed geluid heeft ruimte nodig…

  • Profielfoto
    NASI-GORENG

    csteelooper op 3 februari 2020 16:53

    NASI-GORENG op 3 februari 2020 16:16
    maar geloof dat het tegenwoordig schering/inslag is …oftewel alles moet High-end zijn maar dat is fijn voor de happyfew…

     

    Nou, was dat maar waar… Dan had Neil namelijk nu zijn punt niet hoeven te maken. Het is namelijk júist zo dat bijna niemand oog meer schijnt te hebben voor échte kwaliteit. Maar: dat is met de hedendaagse popmuziek ook niet echt meer nodig. Die wordt zodanig geproduceerd dat het altijd ‘goed’ klinkt, ongeacht hoe je er naar luistert.

    KR1275 op 3 februari 2020 14:25
    Young heeft het niet over de kwaliteit van de speakers, maar over de kwaliteit van de interne componenten die het signaal converteren en verplaatsen. Young heeft gelijk.

    Als dat zo is had hij ook even na kunnen gaan of er wel één persoon is binnen de professionele muziek-wereld die ook echt wérkt met de interne componenten van de MacBook, of welke andere laptop dan ook. Zelfs als je een high-end desktop-pc hebt, krijg je de meeste professionals niet zo ver om te werken met de geïntegreerde geluids-chipsets.

    Overigens zijn de interne componenten van Apple behoorlijk goed. Maar de speakers hebben (logischerwijs) weinig ruimte en kunnen dus niet écht goed zijn. Het is zo simpel als wat: goed geluid heeft ruimte nodig…

    ok vindt het een lastig argument…jij weet van de hoed en de rand…de gemiddelde consument heeft geen benul van de hoorbare tonen d.w.z. een mooi orgel-laag en wat daar bij komt kijken om dat te realiseren…dat geldt ook voor het hoog lekker ff carmina burana knallen is er echt niet bij op zo’n regular consumenten setje…meeste mensen kunnen niet een een subwoofertje afstellen…

  • Profielfoto
    csteelooper

    NASI-GORENG op 3 februari 2020 18:10

    ok vindt het een lastig argument…jij weet van de hoed en de rand…de gemiddelde consument heeft geen benul van de hoorbare tonen d.w.z. een mooi orgel-laag en wat daar bij komt kijken om dat te realiseren…dat geldt ook voor het hoog lekker ff carmina burana knallen is er echt niet bij op zo’n regular consumenten setje…meeste mensen kunnen niet een een subwoofertje afstellen…

    Klopt. De “regular consumenten setjes” halen het dan ook niet bij waar ik hier op doel. In ieder geval niet meer. In de jaren ’80 tot en met begin ’00 kon je in de betere elektronicazaken behoorlijk goede versterkers kopen. Gaan we weer naar de stereotype audiofiel, dan is het niet wat die zocht. Maar de versterkers van toen waren behoorlijk veel beter dan wat je tegenwoordig bij de Experts en ElectroWorlds kunt halen (niets ten nadele van die ketens zelf); laat staan bij de Media Markt. Voor het kaliber waar je vroeger voor naar deze winkels kon, moet je nu al naar een speciaalzaak, en die worden almaar schaarser helaas. Qua goede luidsprekers was het vroeger ook al moeilijker. Maar dat was een miner groot probleem, want het soort sets waar ik het over heb werden nooit met bijkomende luidsprekers geleverd. Dus die moest je er tóch nog zelf bij zoeken.

    Tegenwoordig kun je een Harman Kardon (lees: Samsung) setje kopen met een bijbehorende surround speaker set. En die speaker set is precies wat jij beschrijft: niet veel waard. Maar toch prima voor de door jou beschreven consument.

    Wil je íets meer, dan komt de speciaalzaak weer in beeld. En dat is dan ook waar mijn speakers vandaan komen. Zelfs zonder dat ik in de doelgroep van stereotype audiofielen pas, terwijl ik eerder zei (en daar sta ik nog steeds achter) dat ik mezelf toch wel iets van een audiofiel noem. Mijn versterker heeft behoorlijk wat afstelmogelijkheden als het komt op bijvoorbeeld hoe ver de speakers uit elkaar staan en of ze groot of klein zijn. Dus dat heb ik goed afgesteld. Verder heb ik qua effecten weinig in gebruik, want ik houd niet van dingen als extra galm en zo (dat soort spul heb ik ook al). Bij het afstellen van mijn geluid heb ik vooral gekeken naar mijn muzieksmaak en naar de ruimte waar ik mee werk. En daarbij heb ik ook gelet op hóe mijn speakers staan en wáár ze staan. Dat is inderdaad al heel wat meer dan wat de meeste mensen doen, of waar de meeste mensen ook maar aan denken.

    Idealiter zou ik nog eens een betere versterker willen hebben, maar ik vrees dat dat helaas nog even gaat duren.

    Ik mag mezelf gelukkig prijzen dat ik inderdaad weet hoe ik mijn beste geluid kan realiseren met de middelen die ik heb. Misschien komt dat doordat ik ook beroepsmatig met geluid werk? Ik zou het niet weten. FYI: ik werk in een lokale radiostudio als geluidstechnicus. Dus daar ben ik ook altijd bezig met hoe het geluid klinkt. Alleen dan op een andere manier, want je moet, zoals ik vóór deze post al zei, zorgen dat het geluid op elk soort toestel goed klinkt. Net als de hedendaagse (muziek)producenten waar het in dit artikel om gaat.

  • Profielfoto
    T-sec

    Als het moet kan digitale audio ver boven analoge kwaliteit uitstijgen, als het moet.

    Een laptop is geen High End audioset en Noël Young is geen operazanger. Beiden kunnen iets heel goed maar kunnen niet alles heel goed.

    Ik ben wel van mening dat de komst van gecomprimeerde audiobestanden v.s. Loudness War het gros van de main stream muziekluisteraars tot mindere kwaliteit heeft gedwongen te luisteren. Maar goed, dat zijn de consessies tussen veel muziek overal makkelijk bereikbaar en kwaliteit. Wat niet wegneemt dat goede kwaliteit audio opnames er echt wel zijn.

  • Profielfoto
    csteelooper

    T-sec op 3 februari 2020 18:48
    Als het moet kan digitale audio ver boven analoge kwaliteit uitstijgen, als het moet.

    Een laptop is geen High End audioset en Noël Young is geen operazanger. Beiden kunnen iets heel goed maar kunnen niet alles heel goed.

    Ik ben wel van mening dat de komst van gecomprimeerde audiobestanden v.s. Loudness War het gros van de main stream muziekluisteraars tot mindere kwaliteit heeft gedwongen te luisteren. Maar goed, dat zijn de consessies tussen veel muziek overal makkelijk bereikbaar en kwaliteit. Wat niet wegneemt dat goede kwaliteit audio opnames er echt wel zijn.

    Kijk, nú hebben we consensus. Ik zei namelijk al eerder dat digitaal heel goed kan klinken, en vaak zelfs (véél) beter dan analoog. Zeker als je met een digitale bron begint. Dan heb je namelijk niet te maken met het gevoel dat het té goed klinkt (wat je bijvoorbeeld kunt ervaren als je een LP remastert en daarbij probeert álle ruis weg te nemen). Dát is namelijk een van de negatieve punten van kritiek die de CD in het begin naar zich toe geworpen kreeg. Feitelijk lag het toen dus ook al niet aan het medium, maar aan het feit dat men doorsloeg in het remasteren van analoge bronnen. Je kunt het brongeluid natuurlijk wel opkalefateren, maar dat kan maar tot zekere hoogte.

    Als je digitaal begint (dat wil zeggen, de opname van je bron is ook al digitaal) dan kun je vér boven analoog uit. Dát is dan ook waarom men vroeger zei dat een DDD CD beter was dan een ADD of een AAD CD. Immers, bij DDD was het héle proces digitaal. Maar feitelijk had toen alleen de klassieke muziek daar écht profijt van, en dan met name bij echt goede opnamen. Er waren vroeger heel veel CD’s die uitkwamen als re-release van bestaand materiaal, en daar was eigenlijk (als je geluk had) geen verschil te horen tussen de CD en het origineel. Had je pech, dan klonk de CD zelfs slechter, omdat men doorsloeg bij de remastering. Maar bij níeuwe opnames waarbij digitaal werd begonnen, kon het geluid echt mensen versteld doen staan.
    De reden waarom ik zeg dat dit vooral voor klassieke muziek zo is, is vrij simpel. Die heeft namelijk verreweg het meeste dynamische bereik, want er wordt (zelfs vandaag de dag) nauwelijks of geen dynamische compressie (DRC) toegepast. Dus een solo viool kan héél zacht zijn, maar een volledig orkest kan de buurt bij wijze van spreken wegblazen.
    Met het begin van de loudness war heeft men steeds maar meer DRC toegepast om zo telkens meer geluid in onze oren te proppen. Tel daarbij de ruimtebesparende compressie van de streaming-formaten op en we zijn waar we zijn.

    Tot slot, je kúnt goede digitale opnames vinden, en niet alleen als studio-masters. Maar je vindt ze (vrijwel) nooit in een streaming-dienst. Zelfs niet op Tidal. De béste digitale opnamen staan op DVD-A of op (SA)CD. En daarna komen de bestandsdownloads in de vorm van lossless bestandsformaten.

  • Profielfoto
    NASI-GORENG

    mannen.:

    hoe vang je de kunst/art van de performer? studio met 422 kanalen..live met fijne acoustische instrumenten? hoor je de piano van laag links naar hoog rechts gaan? een realistische contra-bas en crispy snaredrum…maar goed ik ben aan het dagdromen dus.

  • Profielfoto
    demandiebakt

    @ csteelooper,

    Ik vind het wel leuk om te zien dat je je standpunt echt verdedigd, inderdaad is van heel veel mensen de reactie op iemand die kritiek heeft dit gelijk af te wimpelen vanwege onwetendheid vanuit zichzelf en de beste man in dit geval als “gekkie” af te schilderen.

    Ik ben enige tijd geleden door iemand geïntroduceerd in hifi geluid en dit heeft er voor gezorgd dat het streven naar een erg goede kwaliteit een soort van hobby is geworden waar ik nog iedere keer heel erg vrolijk van kan worden. Nooit had ik geweten dat er zo’n groot deel van het audio spectrum aan me voorbij ging en van een goede LP icm met een echt goede versterker en koptelefoon geniet ik echt!

    Ik hoop dat Neil mensen aan het denken zet over audio en er voor zorgt dat er meer materiaal voorradig komt in deze niche, want er is erg veel muziek die ik mooi vind, echter niet in echt goede kwaliteit te vinden is.

    Veel Platen van excelsior worden icm een cd of een download aangeboden zodat je er op de pick up van kan genieten alsook in de auto via de cd of mp4. Dat vind ik al een stap in de juiste richting:D zeker als je het vergelijkt met streaming diensten waar ik echt vaak niet meer fijn naar kan luisteren tenzij het op de achtergrond is:P

     

  • Profielfoto
    Frans

    Neil Young heeft wel een punt, audiokwaliteit is eigenlijk sinds de iPod een ondergeschoven kindje geworden. Lossy compressie is met een beetje kwaliteit installatie hoorbaar slechter dan het origineel, er mist gewoon iets. Moderne mastering maakt de muzikale beleving ook vaak minder dan vroeger, al zijn er gelukkig nog uitzonderingen. Helaas weten veel mensen niet hoe een goede geluidsinstallatie met een goede bron kan klinken omdat ze die nog nooit beluisterd hebben. Dat hoeft dan echt geen tienduizenden Euro’s kostende high-end audiofiele installatie tenzijn.

    Voor mij gaat er niets boven een setje Magnepans aangestuurd door een Cyrus versterker, met als bron een gewone, goed gemasterde, CD uit de jaren ’80.:-)

  • Profielfoto
    MoNdO GeNeRaToR

    Als geluid geluid écht zo belangrijk was voor Neil Young, dan kwam ie niet naar de Sportpaleis en de Ziggo Dome.

    Net zoals dat hele gedoe met die Pono van ‘m. Goeie geluidskwaliteit leveren met plastic oordopjes die compleet waardeloos waren.

    Ik snap z’n punt wel, maar hij heeft vooral een boek te verkopen.

  • Profielfoto
    csteelooper

    demandiebakt op 3 februari 2020 20:36
    @ csteelooper,

    Ik vind het wel leuk om te zien dat je je standpunt echt verdedigd, inderdaad is van heel veel mensen de reactie op iemand die kritiek heeft dit gelijk af te wimpelen vanwege onwetendheid vanuit zichzelf en de beste man in dit geval als “gekkie” af te schilderen.

    Ik ben enige tijd geleden door iemand geïntroduceerd in hifi geluid en dit heeft er voor gezorgd dat het streven naar een erg goede kwaliteit een soort van hobby is geworden waar ik nog iedere keer heel erg vrolijk van kan worden. Nooit had ik geweten dat er zo’n groot deel van het audio spectrum aan me voorbij ging en van een goede LP icm met een echt goede versterker en koptelefoon geniet ik echt!

    Ik hoop dat Neil mensen aan het denken zet over audio en er voor zorgt dat er meer materiaal voorradig komt in deze niche, want er is erg veel muziek die ik mooi vind, echter niet in echt goede kwaliteit te vinden is.

    Veel Platen van excelsior worden icm een cd of een download aangeboden zodat je er op de pick up van kan genieten alsook in de auto via de cd of mp4. Dat vind ik al een stap in de juiste richting:D zeker als je het vergelijkt met streaming diensten waar ik echt vaak niet meer fijn naar kan luisteren tenzij het op de achtergrond is:P

     

    Fijn om te lezen dat je het leuk vindt. Voor mij is geluid belangrijk genoeg om er een hobby of misschien zelfs een passie van te maken, zonder daarbij mijn alleszins geringe budget te overschrijden. Als ik een nieuwe investering doe, moet ik daar eerst goed voor sparen. Dat maakt dat ik niet snel, zoals @Frans, een setje Magnepans zal kunnen aanschaffen. M’n Pa heeft die echter wel. En, ik moet toegeven, als je er de ruimte voor hebt in je huis (daar gaan we weer) dan klinken ze echt geweldig. Maar ook dat is bij mij een issue. In mijn appartementje kan ik die Magnepans echt met geen mogelijkheid optimaal neerzetten, hoe graag ik dat ook zou willen. Ik heb er fysiek de ruimte gewoon niet voor.

    Ik heb nu vloerstaanders van Audiovector, een Deens merk. Daar zit een behoorlijk goed geluid in. Mijn versterker is een oudere Sony van een redelijk kaliber (al haalt-ie het nooit bij merken als Quad (wat m’n Pa heeft staan), NAD, Cambridge Audio of Cyrus) met een goede phono pre-stage er op. Verder heb ik een Sony SACD-speler in de kast staan die ik nog redelijk vaak gebruik. Met name de versterker wil ik in de toekomst nog wel opwaarderen naar een beter kaliber, maar vooralsnog voldoet dit prima. Het gaat eigenlijk vooral om de speakers. Zolang die redelijk goed zijn en de versterker kan ze goed aansturen, kom je al een heel eind. Als dan je bron ook nog een beetje goed is (zoals een goede plaat of CD, of een goed lossless audiobestand), dan ben je al echt goed op weg.

    En inderdaad, ook mijn installatie heeft me geen tienduizenden euro’s gekost. Maar ik luister desalniettemin liever naar mijn grote installatie als ik thuis ben, dan naar mijn bluetooth speaker. Die is goed voor onderweg, maar zal ik thuis praktisch nooit gebruiken. Ik kan me niet vinden in de standpunten van de stereotype audiofiel; iemand die zóveel geld in geluid investeert dat het niet gewoon meer is, maar zoals ik al eerder zei: als je er je best voor hebt gedaan om, in ieder geval op een installatie in je huis, het geluid te krijgen zoals jij dat wil, en je er ook echt op die manier mee bezig bent geweest, dan bén je feitelijk al een audiofiel. Ik zelf dus ook. Een audiofiel is in dezen niets meer of minder dan iemand die geeft om goed geluid.

    Maar dat hoeft inderdaad niet tegen elke prijs en bovendien heeft wat je wel of niet kunt realiseren ook te maken met je woonsituatie. Het gaat er in deze discussie denk ik vooral om dat er wel degelijk verschil zit tussen een (behoorlijk) goede thuisinstallatie voor geluid enerzijds en een laptop, telefoon, tablet of bluetooth speaker anderzijds. Er zijn mensen die dat verschil niet genoeg waarderen dan wel echt niet horen (en dan heb ik het niet over mensen die medische problemen met hun gehoor hebben). Voor mij zijn dit soort apparaten leuk voor onderweg, maar thuis gebruik ik ze niet. Daarvoor klinken ze me niet goed genoeg.

  • Profielfoto
    EGrafland

    Het is allemaal relatief, maar ik snap zijn woede wel. Voor een audiofiel met een dikke portemonnee is er altijd iets te verbeteren, maar de mp3-kwaliteit van de meeste streamingdiensten is echt het putje. En het verschil tussen 256 kB in de itunes store (wordt eens wakker Apple!) en échte CD-kwaliteit is zeker bij klassieke muziek best te horen. Daar hoef je geen muzikantenoren voor te hebben.
    Maar wat zo ongeveer iedereen hier zegt: als je muziek of ‘muziek’ maakt op een MBP, hang je er natuurlijk op zijn minst een paar goede luidsprekers of een koptelefoon aan, van die stroopwafeltjes die erin zitten kun je niet veel verwachten.

  • Profielfoto
    Raridder

    Ofwel!!

    “The Music-First Audiophile is transducer agnostic. S/he listens via loudspeakers and headphones because headphones don’t suffer room-induced colouration. The Music-First Audiophile understands that sound quality is more dependent on the listening room’s acoustic make-up than the audio hardware that resides within.

    John Darko

    Het is maar net hoe je de muziek beluistert en ervaart.