Ingezonden: het is tijd voor ‘BlendleTV’

18 reacties

Apps zijn de toekomst van TV, zei Tim Cook bij de introductie van de nieuwe Apple TV. In een ingezonden stuk betoogt een ingewijde OMT’er (hier bekend als ‘Poezenbeest‘) dat televisie anders kan en moet. Het is een kwestie van afkijken bij andere sectoren.

Een longread over de macht van kijkcijfers, de groepen die bepalen hoe we kijken en hoe kabelaars van podcasters, telecomproviders en de boekenwereld kunnen leren.

Vroeger en nu

Waar het vroeger doodgewoon was dat je uit maar liefst twaalf zenders kon kiezen op de kabel, of een band bij de videotheek ging halen als er niks op tv was, willen we nu gewoon zien wat we willen, wanneer we dat willen.

Wat de consument wil, is andere televisie, maar de televisie wil dat niet. Er is al veel over gezegd en er zijn ook al een aantal pogingen gedaan om de televisie aan te bieden aan de consument, zoals die dat zou willen. Tot nog toe slaan deze initiatieven de plank mis. De televisie is nog niet klaar voor de volgende generatie en zal deze generatie ook verliezen, als zij niet snel verandert. Het is tijd om het roer flink om te gooien.

De doctrine van de kijkcijfers

Kijkcijfers zijn alles in televisieland, de holle kurk waarop het systeem drijft. Om een programma succesvol te maken, moeten er veel mensen uit de doelgroep naar kijken. Als die naar het programma kijken, zo is de aanname, kijken ze ook naar de reclame om het programma heen en tijdens het programma. Hoe meer mensen naar die reclame kijken, hoe duurder de reclame verkocht kan worden.

Een halve minuut reclame kost op dinsdagochtend bij Animal Planet ongeveer €300. Ter vergelijking; een halve minuut in de rust van de WK-finale tussen Nederland en Spanje in 2010 moest twee ton kosten. De opbrengsten van deze reclame komen terecht bij de omroepen, die op hun beurt daar de programmamaker mee betalen. Als een programma te weinig kijkers trekt, dan zijn de inkomsten uit reclame laag en stroomt er geen geld binnen. Het programma is verlieslijdend en zal van de buis gehaald worden.

Een bekend voorbeeld is Lingo, dat in 2014 van de buis verdween. Het programma bleek namelijk alleen nog oudere kijkers, met een laag inkomen te trekken, die voor adverteerders niet heel erg interessant zijn. De productie van het programma was niet langer financieel te verantwoorden en de oudere kijkers moesten het voortaan doen zonder de ballen van Lucille en Jan Peter. De omroep bepaalde, onder invloed van de weglopende adverteerders, dat de (vaak trouwe) kijkers het voortaan zonder moesten doen. Als er meer ‘interessante mensen’ hadden gekeken, was Lucille waarschijnlijk nog steeds elke avond in beeld. Dat er naar Lingo ook een hoop studenten keken, of werkende tweeverdieners, bleek niet uit de cijfers.

Lingo verdween in 2014 van de buis.

De kijkcijfers in Nederland worden gemeten, dit gebeurt om van alle 16 miljoen kijkers inzichtelijk te maken wat ze wanneer kijken, zodat reclamezendtijd zo goed mogelijk verkocht kan worden aan de juiste adverteerder. Omdat de adverteerders meer betalen voor goed bekeken programma’s, zijn deze cijfers van levensbelang voor de omroepen en dus de programmamakers.

Het vreemde is dat deze cijfers geschat worden op basis van krap 1300 meetkastjes bij 2800 personen. Doordat deze meetgroep zo klein is, vertegenwoordigt één zapbeweging binnen deze groep meteen ruim vijfduizend kijkers, als die ene testpersoon in zijn eentje kijkt. Zitten er twee samen op de bank, dan zappen met een druk op de knop meteen tienduizend mensen weg. De strijd om de kijkcijfers is een strijd van gebakken lucht, maar wel eentje die het aanbod op onze televisies bepaalt.

De knikkers en de spelers

We hebben in televisieland te maken met een paar groepen, die voor ons bepalen wat we zien, wanneer we dat kijken en hoe we dat kijken. De televisiekijker is afhankelijk van deze groepen, omdat zij het aanbod bepalen en ook bepalen hoe en wanneer dat aanbod beschikbaar is. De consument heeft hier een democratische stem in, maar bepaalt slechts gedeeltelijk wat het aanbod is.

De programmamakers zijn de eerste groep, zij zouden het liefst alle programma’s maken, die zij kunnen maken, maar de schoorsteen moet wel roken. Daarom maken zij alleen de programma’s, die zij kunnen verkopen aan de tweede groep, de omroepen. Programma’s die weinig kans maken om geld op te leveren, worden niet gekocht en dus niet gemaakt.

De omroepen betalen de programmamakers, maar krijgen op hun beurt weer betaald door het verkopen van reclame rond de programma’s aan de adverteerders. Daarnaast vragen zij ook geld aan de kabelaars om hun signaal door te mogen zenden. Die kabelaars vragen vervolgens geld aan de abonnees om het signaal te mogen bekijken.

In dit spel lijkt het erg democratisch, want als de kijkers niet kijken, zullen de kabelaars het signaal niet afnemen, hebben de zenders geen kijkers en zullen geen reclame verkopen, om zo de programmamakers te kunnen betalen, zodat die programma’s kunnen maken. Toch zitten er een paar mankementen in, waardoor de invloed van de kijker gering is en de kabelaars en de omroepen hun gang kunnen blijven gaan.

De tweede groep die bepaalt wat wij wel en niet mogen kijken, zijn de aanbieders van tv-signaal, de kabelaars. Zij verkopen hun product alleen in bundels van zenders aan de abonnees, die voor alles in een bundel betaalt. Een initiatief als Knippr van T-Mobile maakt het mogelijk om losse zenders af te nemen en maakt zo misschien wel de grootste vrees van de omroepen waar. Het is dan ook nog maar de vraag of Knippr de omroepen wel meekrijgt en dus iets zinnigs kan aanbieden.

Knippr (T-Mobile) wil consumenten per zender laten betalen.

Zo is er het voorbeeld van de omroep Discovery Network. Deze biedt een aantal zenders, waaronder Discovery Channel, maar ook Discovery Science, Animal Planet, Discovery Investigation en TLC. Discovery verplicht de kabelaars alle zenders af te nemen. Zo mag je als kabelaar het populaire Discovery Channel afnemen, maar moet je dan ook het minder bekeken Animal Planet en TLC aanbieden, in het pluspakket moet je naast Discovery Science ook Discovery World en Investigation aanbieden.

Het is maar de vraag of Knippr Discovery Network meekrijgt in zijn plan om de abonnee per zender te laten betalen. Voor Discovery betekent dit dat Animal Planet niet langer rendabel is, omdat zij geen geld van Knippr krijgen voor dat kanaal en dat ze er dus mee moeten stoppen. Voor adverteerders is het zo namelijk inzichtelijker wie er naar welke zender kijkt en daardoor zou wel eens aan het licht kunnen komen dat het paringsgedrag van dolfijnen niemand interesseert.

Voor de consument betekent een bundel vooral betalen voor iets dat je niet gebruikt. Stel je bent geïnteresseerd in techniek en kijkt graag naar Discovery Science, dan betekent dat niet dat je automatich ook geïnteresseerd bent in die dolfijnen. Je kind wil wel Nickelodeon, maar geen BabyTV of Nick Jr., toch moet je die twee ook afnemen, hoewel je kind van 7 toch echt buiten deze doelgroepen valt.

Omroepen bepalen uitzendtijden

De omroepen bepalen wanneer een programma wordt uitgezonden en daar heb je als kijker geen stem in. Zij houden geen rekening met jouw agenda, maar dicteren dat GTST tegelijk met het NOS Journaal moet beginnen, en dat terwijl Met het Mes op Tafel nog bezig is en Roy Donders halverwege GTST begint. Als je oma al deze programma’s wil zien, dan zal ze moeten kiezen.

Maar misschien wil Oma helemaal niet kiezen? Ze kan natuurlijk vier tv’s op elkaar zetten, maar dat is geen oplossing. Ze kan ook naar NPO Gemist en daar de volgende dag Met het Mes op Tafel terugkijken, maar dan moet ze eerst naar de computer (eng), dan naar de site (eng) en dan allerlei zoektermen invullen (nog enger) om dan pas op het juiste programma te klikken (eng). Daarnaast is dat een computer met een klein scherm, niks voor Oma, die wil tv op een televisie kijken.

De portalen die er zijn in Nederland (NPO, RTL XL, Kijk) bieden slechts een gedeelte van de programma’s die al uitgezonden zijn. In een paar uitzonderlijke gevallen kan je uitzendingen bekijken die nog niet uitgezonden zijn, maar verder is het aanbod erg karig en verre van compleet. Zo verdwijnen programma’s vaak en zijn de portalen niet erg gebruiksvriendelijk.

Als je naar een van deze portalen gaat, wordt je ook reclame voorgeschoteld en als je dat niet wil, moet je betalen voor het overkoepelende portaal NL Ziet. Maar ook dat werkt niet als je Lingo van 2 oktober 2014 wil terugkijken, want Lingo is weer niet te vinden op NL Ziet. Heel ver gaat het archief trouwens niet terug, want een programma uit eind jaren negentig kan je in alle gevallen schudden.

NPO-app op iOS.

Opmerkelijk, want een portaal biedt juist de mogelijkheid om met reclame nog een keer te verdienen aan Willem Ruis’ Vijf tegen Vijf, een programma uit de jaren tachtig, waar nog best naar te kijken valt. Al was het maar om nostalgie, of voor onderzoek, zoals de aflevering van Brandpunt over de Bijlmerramp uit 1992. De portalen zijn wat dat betreft een schim van wat ze kunnen zijn, en het verdienmodel is ook achterhaald.

De omroepen willen zoveel mogelijk kijkers trekken en zullen hun beste programma’s inzetten op het tijdstip dat de meeste mensen er naar kijken. Dat is ’s avonds tussen zes en tien en daar is de concurrentie heftig. Echter trekken ze niet meer kijkers, maar vechten ze om dezelfde kijkers, die ze door programma’s anders aan te bieden, ook kunnen delen. Het probleem is alleen dat zij willen bepalen op welk tijdstip een programma beschikbaar is, en niet luisteren naar de wens van de kijker.

Niet uitzenden, maar beschikbaar maken

Omroepen moeten ophouden met het uitzenden van programma’s op een bepaald tijdstip, om die vervolgens daarna een periode beschikbaar te houden om te kijken. Een programma moet niet uitgezonden worden, maar beschikbaar gemaakt worden. Vanaf dat moment is het er, kijk wanneer je wil.

Televisie zou moeten verworden tot een portaal waarop de programma’s staan, ongeacht wie het gemaakt heeft en wanneer. Aan jou als kijker om te kiezen wat je kijkt, en wanneer. Dit maakt een einde aan arbitraire uitzendschema’s en een tekort aan uitzendtijd. Er zitten niet langer 24 uur in een dag, maar tijd wordt oneindig. Net zoals er door Blendle niet langer maar 32 pagina’s in een krant passen.

Om dit voor elkaar te krijgen, moet de televisiewereld kijken naar drie andere sectoren, op basis waarvan zij een nieuw model kunnen starten, dat met de huidige technische mogelijkheden werkt en daarnaast beter aan de wensen van programmamakers, adverteerders en kijkers tegemoet komt. Kortom, een model waar de wereld gewoon een beetje fijner van wordt.

Voor het distributiesysteem moet de televisiewereld te leen gaan bij de boekenwereld. Vergelijk de programmamaker met een schrijver, de omroep met een uitgeverij en de portalen met boekwinkels. De programmamaker legt een programma neer bij een omroep en die zorgt er voor dat het op de planken komt bij de portalen. De klant (de kijker) neemt het boek van de plank en via de boekhandel en de uitgever, krijgt de schrijver zijn geld.

Programmamakers krijgen nu eenmalig betaald voor een product, daarna zijn alle inkomsten voor de omroep. In dit stelsel heeft de programmamaker al vanaf kijker 1 inkomsten, die op een gegeven moment oplopen tot een moment waarop hij uit de rode cijfers komt. Daarna wordt het programma nog steeds bekeken en dat levert tot in de (theoretische) eeuwigheid nog inkomsten op.

Als het gaat om het inrichten van de portals, moet de televisiewereld eens kijken naar podcasts. Als je naar bijvoorbeeld een podcast van One More Thing kijkt, dan hebben zij een live-aflevering, die daarna terug te kijken is. Live uitzenden betekent uiteraard dat je daar niet eerder naar kan kijken, de aflevering bestaat domweg nog niet. Wel kan je nu nog een van hun live-shows uit 2010 terugkijken via de site, via een app op de telefoon, of via een app op de Apple TV, op de televisie dus.

OMT Apple TV App.

Het archief van One More Thing is volledig en makkelijk te doorzoeken. Doordat zij een duidelijk portaal hebben (de app voor de Apple TV), kan zelfs Oma (als ze geïnteresseerd is in Apple-nieuws) afleveringen terugvinden, die ze wil kijken. De inrichting van een portaal en de werking er van kunnen door de televisiewereld gewoon afgekeken worden van een app als One More Thing of Netflix.

De financiële kant van het verhaal kan afgekeken worden van de telefonie. Belast een klant niet voor het feit dat hij kan kijken, maar voor wat hij ook daadwerkelijk kijkt. Er zijn in de telefonie veel verschillende modellen, zoals prepaid, bundels voor een hoeveelheid verbruik en kosten voor ander gebruik. Je zou aan een model kunnen denken waarin iemand zegt dat hij zes uur per dag onbeperkt tv kan kijken en alles daarbuiten kost een bepaald tarief.

De klant wordt door het portaal per maand belast voor hetgeen hij verbruikt heeft en het is aan de portalen om te zorgen dat het geld bij de omroepen terecht komt. Het is aan de markt om dan met de beste structuur voor tarieven te komen, maar de telefoniemarkt laat goede voorbeelden zien. De basis is dat de opbrengsten van het kijken door de kijker uiteindelijk via de portalen en de omroepen bij de programmamakers terecht komen en ieder zijn deel heeft.

Verschuiving van rollen

De programmamakers varen wel bij goed bekeken programma’s, maar ook bij minder goed bekeken programma’s. De kern is dat zij niet meer eenmalig aan een productie verdienen, maar aan iedere kijker. Het wordt dan ook lucratief om minder goed scorende programma’s te maken, zolang je de kosten laag weet te houden, terwijl succesvolle programma’s juist interessanter worden voor de programmamakers.

Omroepen zullen meer tot een merk vergroeien, waarbij het voor programmamakers interessanter wordt om zich bij een kwaliteitsmerk aan te sluiten, terwijl een kijker bij het zien van het merk een programma interessanter vindt. Aan de andere kant kunnen programmamakers zelf ook tot een merk groeien en hun eigen omroep beginnen.

Voor beginnende programmamakers biedt een stelsel als dit ook meer kansen, omdat zij meer omroepen hebben, die geen tijd hoeven in te ruimen voor hun programma. Omroepen lopen daarnaast ook geen risico meer, omdat ze per kijker betaald krijgen. Daardoor zullen zij eerder programma’s aannemen dan nu.

Voor de adverteerders verandert er ook veel. Zij kunnen op basis van basale informatie van de portals, veel gerichter adverteren, waarmee de advertenties ook een ander tarief krijgen. Zo weet het portaal of iemand man of vrouw is, weten ze in welke leeftijdscategorie iemand zit, weten ze precies hoeveel mensen er kijken en wanneer.

Het portaal kan op basis van de gegevens die zij van een klant mogen gebruiken, kiezen welke advertenties getoond worden. Ook kan een adverteerder per soort kijker betalen aan het portaal. Wie het meest betaalt, wordt getoond aan de kijker. Het kan zelfs zo ver gaan dat een adverteerder meer betaalt voor de ene kijker, dan voor de andere kijker. Ook zullen de adverteerders per kijker gaan betalen en niet meer op basis van onbetrouwbare kijkcijfers. Dit model komen ze op internet al tegen, waarbij per click betaald wordt en waar ook met profielen van bezoekers wordt gewerkt.

Als BMW een nieuw model heeft, weten zij dat hun doelgroep (gezien de prijs) ergens rond de 40-jarige mannen ligt, maar het heeft ook zin om de reclame aan 25-jarigen te laten zien, omdat dat je klanten over 15 jaar zijn en ze wellicht door deze auto geïnteresseerd raken in BMW. Deze reclame aan Oma te laten zien, heeft veel minder zin. BWM koopt Oma dan ook niet, maar wel haar zoon en kleinzoon. De zoon is echter meer waard dan de kleinzoon.

In de praktijk

De praktijk zal zijn dat als Oma dat wil, zij elke maandagmiddag meteen naar vijf afleveringen van Goede Tijden, Slechte Tijden kan kijken, omdat RTL die wekelijks beschikbaar stelt op maandagochtend. Ze kan kiezen om dat met reclame, of zonder reclame te doen, het een is uiteraard goedkoper dan het ander. Haar dochter heeft echter een baan en kan pas maandagavond kijken, of dinsdagavond, als haar man naar handbal is.

Zowel Oma, als haar dochter kunnen door een simpele ‘gids’ alle programma’s achter elkaar zetten, die zij willen zien die avond en het portaal zorgt ervoor dat zij achter elkaar worden uitgezonden. Oma kan natuurlijk ook programma’s aanbevelen aan haar dochter.

Omdat Oma maandagmiddag al alle afleveringen gezien heeft, hoeft zij rond acht uur niet meer te kiezen tussen GTST, Roy Donders, Met het Mes op Tafel of het NOS Journaal. De NOS is live en dus pas om acht uur beschikbaar, dus daar valt weinig in te kiezen, maar Roy Donders is al beschikbaar, dus kan ze die na GTST bekijken en ook de maandag-aflevering van Met het Mes op Tafel.

Dit allemaal met één afstandsbediening, omdat al deze programma’s op het portaal staan. Het portaal is door zijn interface toegankelijk en ook voor de minder technisch handige medemens gewoon te bedienen. Ze heeft geen kabelaansluiting meer, maar een mediaspeler als de Apple TV en een contract met het portaal, daarnaast heeft ze een internet-verbinding, misschien van dezelfde maatschappij als het portaal.

Achter de schermen registreert het portaal dat Oma zit te kijken en of zij wel of geen reclame wil. Het portaal levert alle programma’s keurig af wanneer Oma dat wil en verzorgt de live-stream van het NOS Journaal. Dit wordt allemaal bijgehouden en aan het einde van de maand, maakt het portaal de rekening op.

Omdat Oma GTST en Roy Donders zonder reclame heeft bekeken, betaalt ze daar extra voor en dat wordt door het portaal afgerekend met de omroep, namelijk RTL. RTL betaalt vervolgens de producenten van GTST en Roy Donders, omdat er naar hun product is gekeken.

Het Achtuurjournaal begint om acht uur stipt met een livestream en Oma kan gaan kijken. Ze heeft met reclame gekeken, waardoor de uitzending zelf gratis is in dit geval. Het portaal int het geld van de adverteerders en zorgt dat geld bij de NOS terecht komt. Aangezien zij het Journaal zelf maken, hoeven zij verder niemand uit te betalen.

Dit willen we en dit is de toekomst

Het is duidelijk dat de luisteraar minder naar de radio luistert, maar liever zelf zijn muziek samenstelt, en de kijker wil dit ook kunnen.

De kabelaars als Ziggo en KPN kunnen er zelf voor kiezen om op deze manier televisie aan te gaan bieden, hun kennis en klantenkring is daarbij van onschatbare waarde voor de programmamakers en de omroepen. Door deze stap te zetten, kunnen zij de wereld veranderen en zo zelf het heft in handen te nemen. Een samenwerking met de Netflixen van deze wereld is daarbij een mogelijkheid, zodat on-demand eindelijk eens volwaardig wordt. Zo houden zij hun klanten en bieden zij hun klanten meer dan een doorgeefluik.

Een andere optie is dat er een nieuwe speler komt, die de markt gaat openbreken en televisie eindelijk eens de televisie van de toekomst maakt. Als je om je heen kijkt, zijn er maar een paar bedrijven die daar de kennis, kapitaal en kunde voor hebben. Apple zal zeker niet op dat lijstje kunnen ontbreken.  Apple heeft al de hardware (Apple TV) die een groot aanbod toegankelijk maakt op een manier, die je zelfs aan Oma zou kunnen uitleggen.

Het probleem van lineaire programmering is niet een typisch Nederlands probleem. Om ons heen hebben landen ook te maken met omroepen, die vast blijven zitten in het medium televisie, als iets waarop je alleen maar kan uitzenden. Dat kijkers in deze landen ook liever iets kijken, wanneer zij dat willen, past niet in de visie van de omroepen.

In de VS zijn er ook omroepen als NBC, CBS en FOX, die nu nog nauwelijks iets doen aan het beschikbaar stellen van programma’s op andere tijdstippen, dan hun eigen uitzendschema. Apple staat er om bekend om anders naar markten te kijken en het is algemeen bekend dat Apple met interesse naar het medium televisie kijkt. Nederland zou door zijn geringe omvang en goede internet-verbindingen weleens een ideale proeftuin voor Apple kunnen zijn.

Ga als eerste aan de slag met de adverteerders en biedt ze naar goed Nederlandse gewoonte betere waar aan voor minder geld. Ze zullen geïnteresseerd zijn in meer gerichte advertenties, waarbij ze alleen betalen voor het bereiken van hun doelgroep, en ook alleen als die kijkt. Als de adverteerders om zijn, gaan de omroepen vanzelf ook mee.

Ga daarna aan de slag met de kijker. De kijker zal geïnteresseerd zijn, omdat deze nu eindelijk echt eens zijn abonnement de deur uit kan doen en zelf bepaalt wat hij wanneer kijkt. Je hebt iets beters te bieden dan wie dan ook, omdat je aanbod completer is en alles onder één dak te vinden is. Als je zegt dat reclame niet langer een noodzakelijk kwaad is, maar een manier om te besparen, dan accepteren mensen dat eerder.

Niet alleen vanuit idealisme, maar ook gewoon financieel is het interessant. Kijk naar een bedrijf als Blendle, dat ook een markt wist aan te boren door content los aan te bieden, in plaats van in een bulk zoals de omroepen en kabelaars dat doen.

We willen BlendleTV, maar dan met makkelijk betalen.

Reacties

18 reacties
  • Profielfoto
    Shmoo

    Enne Raymon, wat is aan de hand, zware vingers?:grin:
    .
    Gossie 300 duzend woordjes in één artikel.
    Ik zag gisteren dat een Franse zender en het Duitse ARD ook al een Apple TV app hadden, het gaat de goede kant op.

  • Profielfoto
    Remko

    Top. Zoiets moet er komen. Het is ook wat mij tegenhoud om van Netflix lid te worden.
    Ben je lid van Netflix is die éne film op HBO.
    Ben je lid van HBO dan is de serie op Videoland.nl.
    Wil je een film zien dan is hij wel uit in US maar niet in Europa.
    Het is nu nog een hopeloos houtje-touwtje zappen.
    Dus graan een Blendel/iTunes/Spotify voor film en TV

  • Profielfoto
    Spam

    Helemaal mee eens! Helaas zullen de ziggo’s van deze wereld dit probleem pas zien als het te laat is. Er wordt nog teveel vastgehouden aan het klassieke model van settopboxen en , hardeschijf recorders en smartcards. Ik heb zelf onlangs na 16 jaar mijn Ziggo abonnement opgezegd. Dat deed behoorlijk pijn want ik gebruikte mijn @home nog (te)veel. Maar goed nu de overstap naar een provider die het wel lijkt te begrijpen, namelijk KPN. Dit zeg ik vanwege hun “play” aanbod waar ze als eersten een dappere stap zetten richting TV zonder een kastje.

    Mijn oproep aan ieder hier om diensten als NLziet, KPN, Ziggo, xs4all, Vodafone, NPO plus etc aan te schrijven en ze herhaaldelijk te vragen waar de Apple TV app blijft!

    Blijf ze bestoken todat ze dit geregeld hebben…

    Technisch gezien stelt het namelijk niets voor..

  • Profielfoto
    aartjan

    Ja leuk artikel. Helemaal eens. Blendle is super, dat moet inderdaad voor tv ook kunnen. @Remko inderdaad, Netflix is wel een goed systeem maar met veel te weinig content. Spotify vind ik een lichtend voorbeeld: eindelijk hoef ik niks meer illegaal te downloaden.

    10 jaar geleden beweerde Steve Jobs “We finally cracked it!” maar daar is dus helaas NIETS van terecht gekomen. Ik denk dat hij eigenhandig alle partijen wel over had kunnen halen, als hij nog 10 jaar langer had geleefd. Zonder Steve all hope is lost.

  • Profielfoto
    Imade

    Ik ben beta tester van Knippr en kan wel zeggen dat er al goed aantal zenders beschikbaar zijn en er aantal in de stijgers staan om te worden toegevoegd.
    Er is nog geen apple TV app beschikbaar, maar binnenkort wel mogelijkheid voor chromecast en airplay en er is echter weer wel een webplayer beschikbaar.

  • Profielfoto
    Imade

    btw toegevoegd.. wie had ooit gedacht dat je HBO voor 12 euro met KPN Play zou kunnen krijgen.
    Dat is 12 euro waarin wat standaard zenders zoals sbs/npo/rtl/xite/ID en HBO in verwerkt zitten + HBO GO.

  • Profielfoto
    Jochem De Jong

    Mooi artikel, interessante visie ook. Echter heb ik nog wel een opmerking. De lokale omroepen moeten juist aan de kabel boeren betalen om te zorgen dat ze worden uitgezonden op de kabel. Het is daarom ook dat het wettenlijk verplicht is om de lokale omroepen. Op de kabel beschikbaar te stellen. Was het dit dus niet wettenlijk verplicht. Dan was er nergens in Nederland een zender met lokaal nieuws.

    En tja, zenders als npo 1,2,3 RTL 4,5,7 SBS enz wil je juist als kabelboer in je pakket hebben zitten.

  • Profielfoto
    Spam

    Ik ben beta tester van Knippr en kan wel zeggen dat er al goed aantal zenders beschikbaar zijn en er aantal in de stijgers staan om te worden toegevoegd.
    Er is nog geen apple TV app beschikbaar, maar binnenkort wel mogelijkheid voor chromecast en airplay en er is echter weer wel een webplayer beschikbaar.

    Kijk daar gaat het m.i. weer fout. TV via airplay of Chromecast kijken is niet prettig. Zoiets MOET gewoon op de apple TV werken. Geef ze dat maar alvast door want KPN Play en Vodafone maken diezelfde fout.

  • Profielfoto
    MajorApple

    Jup dit is precies wat er nodig is in de industrie. De video en muziek industrie leven beide nog in het verleden ondanks diensten als Netflix, Videoland en NLZiet en Spotify, Tidal en iTunes. Ze denken met die diensten nu lekker bezig te zijn, maar met exclusieve deals, tussenpersonen, verschil in aanbod per land etc. wordt nog steeds gedacht in de patronen van vroeger. Hier heeft de maker niks aan, maar ook de gebruiker. Het internet heeft er juist voor gezorgd dat grenzen verdwijnen, alles beschikbaar is en mensen tot de persoon direct benaderd kunnen worden. We moeten naar een platform zoals YouTube (alleen dan zonder copyright gezeik), waarbij je kunt aangeven op welke programma’s of artiesten je geabonneerd wilt zijn en je op de hoogte wordt gesteld als er een nieuwe film/aflevering of album/single is en je die kan bekijken of luisteren wanneer je wilt. Doordat zo’n platform individueel gebruikt wordt, kan je vervolgens gepersonaliseerde reclame toepassen (perfect voor de grote bedrijven) en kan je ernaast ze op de maat voor andere video’s/muziek interesseren. Jammer dat die kans niet benut wordt en dat gaat ook nog wel even duren gok ik.

  • Profielfoto
    BlueSky

    Enne Raymon, wat is aan de hand, zware vingers?:grin:
    .
    Gossie 300 duzend woordjes in één artikel…

    De eerste 69 woorden zijn van Raymon, de rest zijn credits voor “Poezenbeest”…..

    Overigens een mooi, helder en leuk artikel !!

  • Profielfoto
    Imade

    Ik ben beta tester van Knippr en kan wel zeggen dat er al goed aantal zenders beschikbaar zijn en er aantal in de stijgers staan om te worden toegevoegd.
    Er is nog geen apple TV app beschikbaar, maar binnenkort wel mogelijkheid voor chromecast en airplay en er is echter weer wel een webplayer beschikbaar.

    Kijk daar gaat het m.i. weer fout. TV via airplay of Chromecast kijken is niet prettig. Zoiets MOET gewoon op de apple TV werken. Geef ze dat maar alvast door want KPN Play en Vodafone maken diezelfde fout.

    Ze zijn ermee bezig, evenals HTML5 versie van de site.
    Zij willen eerst dat het streaming gedeelte goed verloopt, voordat zij naar een volgende stap gaan.

  • Profielfoto
    magsafe

    Dit zou een erg goed alternatief zijn. Echter blijf je nog steeds zitten met Amerikaanse programma’s die door regio rechten niet in Nederland op het zelfde tijdstip uitgezonden mogen worden. HBO pakt dit goed aan. Maar er is nog teveel materiaal dat niet bekeken kan worden.

    Ik wil betalen per programma. Niet elke aflevering is interessant. Netflix doet dit met haar eigen series erg goed. De series zijn van goede kwaliteit en is voor iedereen op het zelfde moment beschikbaar. Daarnaast kun je het gewoon terug kijken.

    Omdat communicatie via internet zo snel gaat kom je al snel een spoiler tegen omdat mensen in een ander land de aflevering al hebben gezien en jij nog niet.

    Ook podcasts zijn erg interessant. Er is (meestal) 1 programma maker en zij bepalen ook wanneer het beschikbaar is.

  • Profielfoto
    micat13

    Zeker interessant. Ik merk dat ik haast geen “live” TV meer kijk. Alleen maar netflix of uitgesteld kijken. En ja, kijk- en luistergeld is afgeschaft, dat zit nu in je belastingen. Dat moeten dan ook aangepast worden..

  • Profielfoto
    Domtoren

    Het artikel is wat lang maar met de hoofdlijn ben ik het wel eens. TV maken zoals RTL dat doet, met belachelijk veel reclame in sommige films en series lijkt me niet toekomstbestendig. Ik zou in ieder geval best willen betalen om te kijken zonder reclame.

  • Profielfoto
    MrJvG

    Ik ben al jaren onafhankelijk van de omroepen. Heel simpel decoder met harddisk en dat werkt al jaren prima. Beter dan Ziggo Gemist (waarbij je verplicht de reclame moet kijken), RTLXL, NPO gemist en ga zo maar door.

    Programma’s die ik leuk vind neemt ie standaard op, en ik kijk ze wanneer ik wil en spoel de reclame snel door.
    Programma dat ik wel ‘live’ wil kijken op een zender schakel ik altijd un half uurtje later in en ook op die manier kan ik de reclame omzeilen.

    En tja dat je betaald voor wat je niet nodig hebt. Wees blij met het aanbod en vooral de prijs in Nederland! We betalen relatief vrij weinig voor een triple play-abonnement. In de VS liggen de prijzen ruim boven de € 100,- per maand en in Zuid Amerika spant Mexico de kroon met een prijs van € 178,-. Dan doen wij het zo slecht nog niet om voor een kleine € 50,- een triple play-abonnement te hebben met een uitgebreid zender aanbod!

  • Profielfoto
    Mac

    Helaas zal dit nog wel even duren voordat je krijgt wat je wil in dit geval. Wij zijn bijna klaar voor de lancering van M2M TV, een TV dienst met TV zenders a la carte. Ook On Demand zal er binnen de komende maanden komen.
    Wij hebben de afgelopen 1,5 jaar aan het platform gewerkt en wilden eigenlijk dit idee op de markt brengen, maar het is vrijwel onbegonnen werk op het moment zolang de content makers vasthouden aan hun business modellen.

    Wij hadden toen we begonnen ook een aantal idealen, waarvan de meesten overeind gebleven zijn maar een paar toch echt tot onmogelijk verklaard zijn door de contenthouders. HBO wil zijn content niet los te koop zetten maar alleen in een abonnement houden zoals ze nu doen. Zo willen ze de klanten weer op hun platform houden. Netflix heeft hetzelfde en zo kan je het rijtje afgaan.

    Probeer maar eens voor elkaar te krijgen dat je een aangeschafte zender (bijv. NPO) buiten Nederland mag kijken. Dat mag niet. Ook al is het maar alleen voor de paar weken per jaar dat je op vakantie bent. De contenthouders liggen hier dwars omdat de rechten niet afgekocht zijn voor buiten Nederland, zelfs al heb je er netjes voor betaald en is het alleen voor eigen gebruik buiten de grens.

    We hebben ook bij verscheidene partijen geopperd om hun content per aflevering te koop te zetten bijvoorbeeld. Als je Game of Thrones (bijv.) voor €2,50 per aflevering online zet, zonder dat je een abonnement moet nemen, moet je eens kijken hoeveel extra omzet je maakt. Maar dit soort dingen zien ze nog niet in of willen ze niet aan beginnen omdat mensen dan niet in aanraking komen met hun andere series en aan de abonnementen vast blijven zitten (lees: 3x 15 euro is meer dan 1x 25 euro).

    Ook de belachelijke “minimum guarantees” van een aantal grote partijen, zoals o.a. Discovery zoals genoemd in het artikel waarbij je, ongeacht je grootte voor minimaal x bedrag moet aftikken per maand. Dit tezamen met de verplichting om al die zenders aan te bieden blijven we in het welbekende cirkeltje. En omdat ze groot zijn kent iedereen ze en blijft het kijken (of niet, dat weet je niet eens echt met de huidige kijkcijferpeilmethodes) terwijl er veel betere alternatieven (o.a. bijvoorbeeld de zender Planet Earth) geen mogelijkheid krijgen op de kabel.

    Veel zenders die wij hebben zenden ook nog eens reclamevrij uit wat het kijken ook weer ten goede komt.

    Lang verhaal kort, ik sluit me dan ook aan bij de schrijver van het artikel en hoop tzt op de support van iedereen (begin juli) dat we de gevestigde orde aan het wankelen krijgen door content van overal aan te bieden en de keuze terug te geven aan de consument;)

  • Profielfoto
    4you

    Advertorial voor Alexander Klöpping ?

  • Profielfoto
    Poezenbeest

    Nope, geen advertorial voor Blendle, ik schreef dit zelfs voordat ik aan Blendle verslingerd raakte een paar weken geleden. Het is puur mijn wens, maar dan uitgewerkt. Ik denk echter wel dat het model van Blendle (en ook het bedrijf Blendle) dit wel zou kunnen.

    Dank voor de reacties allen, ik merk dat ik een punt maak dat bij meerderen speelt.