Ondertussen, in Cupertino… (9)

Door: Rene Bouwmeester - 22 reacties

De man die al enige tijd in de gang stond te drentelen schraapte nog maar eens zijn keel. Zijn handpalmen voelden klam – iets dat de zacht zoemende airco indachtig zeker niet aan het kantoorklimaat te wijten kon zijn. Voor de derde keer hief hij zijn hand, van de gekromde vingers de middelste licht naar buiten gestoken. Zou hij…?

Een zachte zucht ontsnapte zijn keel, terwijl een lichte huivering onwillekeurig langs de ruggengraat naar beneden trok. Er was geen weg terug: hij had het toegezegd aan the board, en daarbuiten: het was de hoogste tijd. Nog eenmaal haalde hij diep adem en toen, eindelijk, sloeg zijn vinger een zachte roffel op de massief eikenhouten deur.

Geen antwoord. Nog maar eens een roffel, iets luider dit keer.

– Binnen.

De lijzige stem die hem kantoor in noodde klonk een weinig lethargisch, verveeld bijna. De man voor de deur trok omzichtig met beide handen de broekriem wat richting zijn massieve middenrif – een tevergeefs gebaar, want zodra hij het leder had losgelaten gleed zijn gesp als vanzelf weer de schaamzone in. Hij opende deur en stapte naar binnen, zijn gebruikelijke jovialiteit op de gang achterlatend.

– Nee maar, Phil! Wat kan ik voor je betekenen, kerel? Neem plaats, neem plaats…

De man achter het bureau had, zijn informele kledij niettegenstaande, een duifgrijs voorkomen: van zijn haar tot aan zijn sokken leek hij ondergedompeld in een onkreukbare saaiheid. Met een verveeld gebaar wees hij in de richting van een stoel.

De man die het kantoor was binnengekomen liet zich zakken in een bescheiden clubfauteuil, die maar nauwelijks op zijn taak berekend leek. Na een laatste aarzeling, die een eeuwigheid leek te duren, begon hij zijn betoog: eerst nog hakkelend, maar allengs zekerder van zichzelf kwam het hoge woord eruit:

– Ik verveel me, Tim.

De duifachtige verschijning aan de andere zijde van het bureau veinsde verbazing.

– Je verveelt je? Hoe bedoel je, waarde Phil? Je verveelt je? Hier, in Cupertino, bij de grootste en de beste, waar je werk je levenswerk kan zijn, zelfs in het weekeinde?

Phil kon zich dat briefje aan het begin van zijn eerste werkdag nog maar al te goed herinneren. Hij had zich sinds de middelbare school niet meer zo badinerend aangesproken gevoeld. Hij sloeg zijn ogen op en keek Zijne Grijzigheid recht in het gelaat.

– Ja, Tim, ik verveel me. Hier in Cupertino. Hier bij Apple. Ik bedoel: wat hebben we het laatste half jaar nou helemaal gedaan? Een ouwe iPhone opgekalefaterd. En een nieuwe schermpje in een iPad gemonteerd. Dat was het wel zo’n beetje…

– Nou, nou… Phil! Kalmpjes aan, dan breekt het lijntje niet. Het valt toch allemaal wel mee?

Geagiteerd wurmde Phil vijf worstenvingers in zijn rechterbroekzak en haalde ze weer naar buiten, een verfrommeld kladje tussen duim en wijsvinger geklemd.

– Nee, Tim. Er valt helemaal niets mee. Laten we eens kijken wanneer we voor het laatst wat updates hebben uitgebracht… MacBook Pro: 197 dagen geleden. iMac: 236 dagen. MacBook Air: 293. Mac mini: 293. En als hoogtepunt de Mac Pro: vandaag is het precies 651 dagen geleden sinds we daar voor het laatst iets aan veranderd hebben. Nee Tim: er valt helemaal niets mee. Ik verveel me de pestpokke!

Aan de overzijde van het bureau trok een bleke teint over het inmiddels lichtgrijze gezicht. Hij maakte, de handen vooruitgestoken, voorzichtige bezwerende gebaren.

– Kom, kom…

Maar nu het heilig vuur eenmaal ontstoken was liet Phil zich niet zomaar meer stoppen:

– Het is gewoon niet leuk meer, Tim. En kijk eens naar Samsung: die Galaxy S III is bijna mooi van lelijkheid, domweg omdat er niets meer te kopiëren valt. Waar is Jony eigenlijk, de laatste maanden?

De man aan overzijde van het bureau liet zich op dit moment het best omschrijven als asgrauw. Het slikte enige malen kort na elkaar en ademde nadrukkelijk door de neus. Toen begon hij:

– Zit de deur goed dicht, Phil? Wat ik je nu ga vertellen, is in het dieptste vertrouwen. Ik… Ik weet het ook niet. Ineens was hij niet meer op kantoor. Hij neemt zijn telefoon niet op. Beantwoordt zijn e-mail niet. Zelfs zijn laatste potje Wordfeud heeft hij laten verlopen… Ik krijg berichten, Phil, dat hij gezien is in Laos, halfnaakt in de jungle. Hij zou op zoek zijn, Phil, op zoek zijn naar zichzelf. Maar vooralsnog kan helemaal niemand hem vinden.

– Dus… Er is de afgelopen maanden niets gebeurd?

– Helemaal niets, Phil. Je begrijpt wat het met onze aandelen zal doen als dit naar buiten komt. Ik heb sinds vorige maand de bedrijfsrecherche en masse de buitenlanden in gestuurd – er valt op dit moment toch niets uit te lekken. We kammen de jungle meter voor meter uit, om hem zo snel mogelijk te kunnen vangen en hem voor de WWDC begint terug te plaatsen in zijn lab.

– Jeetje, Tim. Wat–

Juist op dat moment begon op het bureau de in een grijs hoesje gestoken iPhone te trillen. Het scherm lichtte op en de blauwe notificatiepopup toonde drie woorden:

WE GOT HIM.

 

Op maandag 11 juni 2012 onthulden een zichtbaar opgeluchte Tim en een sterk afgevallen Phil een serie radicaal vormgegeven MacBooks Pro, een indrukwekkende derde generatie MacBooks Air, een geheel vernieuwde lijn iMacs en allesverpletterende Mac Pro, die het begrip ‘personal computer’ een geheel andere dimensie zou geven. Maar daarover later meer.

Reacties

22 reacties
  • Profielfoto
    Ruud Ravenhorst

    Ik hoop dat die cursief gedrukte alinea waarheid wordt… Het is hard nodig! (en ‘gad’ (laatste zin) moet je even aanpassen…)

  • Profielfoto
    Robertkettelerij

    Leuk senario

  • Profielfoto
    iPredict

    Nou 11 juni staat in mn agenda;)

  • Profielfoto
    MohamedAbdulahi

    Wat een pracht verhaal SUPPER gewoon. Ik hing aan jullie lippen. Toemaar

  • Profielfoto
    JBStudio

    Wat een heerlijk stuk!! en bij:

    Nee Tim: er valt helemaal niets mee. Ik verveel me de pestpokke!

    Moest ik even hardop lachen!

  • Profielfoto
    Aka Flierik

    Nice !

  • Profielfoto
    mtooster

    Inderdaad weer een goede ‘Ondertussen…’
    Ik heb het met een grote grijns gelezen, in tegenstelling tot wat voorgaande edities met een puberaal niveau…

    Keep it up!

  • Profielfoto
    Dr. User

    Mooi verhaal!
    Hoop dat het werkelijkheid wordt op 11 juni:)
    Dan zullen de aandelen ook wel weer omhoog gaan;)

  • Profielfoto
    BigAL

    It’s revolutionary.. it’s got no screen and no keyboard.. Kleren van de keizer heren en heel veel wishfull thinking.

  • Profielfoto
    iStudent

    Wie wordt er bedoeld met “Jony”?

  • Profielfoto
    Richard74

    Wie wordt er bedoeld met “Jony”?

    Wat dacht je van Jonathan Ive?

  • Profielfoto
    RamonV

    met één woord: wow

  • Profielfoto
    Thomas18NL

    Geweldig geschreven, begin eens aan een boek zou ik zeggen!

  • Profielfoto
    alexjeee

    woow geniaal verhaal gewoon!!! moest verschillende keren hardop lachen! TOP!!!:D:D:D:D:D:D:D

  • Profielfoto
    Ernstfoto

    een leuke toevoeging die … en een sterk afgevallen Phil !:grin:

  • Profielfoto
    MathiasB

    Fantastisch!
    Hopelijk worden onze wensen vervuld!

  • Profielfoto
    timmiex

    haha Geniaal!

  • Profielfoto
    Dustin24

    ‘radicaal vormgegeven MacBooks..’

    Oh god daar ga ik vannacht slecht van slapen :O

  • Profielfoto
    Uxmal

    Mooi verhaal!
    :thumbsup:

  • Profielfoto
    Hydræ

    Je zou een boek moeten schrijven! Gelijk incasseren.

  • Profielfoto
    Joostvdwerf

    Geweldig verhaal, echt goeie snaar te pakken

  • Profielfoto
    marco.nl

    Tsja… leuk…
    Wat als…. en stel je toch eens voor …. en eventueel zou het best kunnen zijn dat…. en als dat uit komt nou nou … maar bedenk dan …. want….