Arno
Arno Review 24 september 2010

Sony NEX-5: gadget of serieuze reflex?

In mei 2010 introduceerde Sony een nieuwe lijn camera’s; de NEX-serie. Met de komst van deze spiegelloze APS-C camera’s biedt de fabrikant een aardige concurrent van de Micro Four Thirds systeemcamera’s, waarvan de Olympus PEN momenteel misschien de bekendste is. Ik ging voor OMT een weekje op pad met de NEX-5k, het topmodel uit de NEX-serie en trof het geluk deze naast een PEN te kunnen houden voor het ultieme vergelijk.

Ik ben verwend met spiegelreflexcamera’s. De ultieme snelheid, grote body met échte knoppen en lenzen waar je spierballen mee kunt kweken geven mij het gevoel van het écht serieuze fotograferen. De Sony NEX-5 is daarentegen beslist geen zwaargewicht, behalve dan z’n prestaties. Een waardige vervanger voor de spiegelreflexcamera wil ik het niet noemen, maar het is zeker een fraaie camera voor de serieuze fotograaf die niet (meer) die zware DSLR om z’n nek wil hebben.

Verwisselbare lenzen
De NEX-5 kit is behoorlijk compleet en bevat naast de body twee E-mount lenzen (18-55 mm f/3.5-5.6 standaardzoom en een 16 mm f/2/8 prime) een mini-opzetflitser, oplader en twee accu’s. Qua vormgeving is de body geen schoonheid, en mist hij de strakke lijnen van de ∂-serie SLR-camera’s van Sony. Iets wat wel terug te vinden is in de 18-55 zoomlens die zeer degelijk en robuust aanvoelt. De zoomring draait lekker stroef, maar niet té. Ook de focusring voelt zeer solide aan maar is helaas van het digitale type zoals we kennen uit de DSC-series. Handmatig focussen kan dus wél, maar wordt digitaal gestuurd en is mijns inziens alleen werkbaar wanneer je ruim de tijd hebt om te focussen op je onderwerp.

De kit bevat ook een 16 mm f/2.8 ‘pancake’ lens incl. zonnekap, die naast 2 mm ‘wijder’ vooral lichter is dan de zoomlens. Helaas voelt deze prime wel behoorlijk plastic-achtig aan, zeker wanneer je ‘m naast de 17 mm pancake-lens van Olympus houdt. Qua prestaties is de lens prima, en daar gaat het tenslotte om. Lensflares bij invallend zonlicht zijn bij beide lenzen goed ondervangen. Scherpte in het midden is oké. De zoomlens toont in de uiterste zoomstanden redelijk wat vervorming en aan de randen zichtbare onscherpte en wat abberaties, wat normaal is bij een lens van dit type. De pancake heeft dit beter onder controle.

Een vergelijk tussen de Sony NEX-5 en een Canon EOS 5d, gemaakt met dezelfde instellingen en vanaf hetzelfde standpunt. Vooral in de hoeken is duidelijk verschil te merken. Ik blijf het echter verwarrend vinden dat een lens, gemaakt voor APS-C camera’s, met brandpunten werkt die niet omgerekend zijn naar 35 mm (full-frame). Wanneer je de Sony zoomlens bijvoorbeeld op 35 mm draait, staat hij effectief op 52.

Groot en duidelijk lcd-display
Het enorme 3″ lcd-display achterop de body is werkelijk super, zowel qua resolutie als qua helderheid en leesbaarheid bij zonnige omstandigheden. Erg fraai is ook de mogelijkheid om het scherm te kantelen waardoor je vanuit creatieve(re) hoeken kan fotograferen. Vooral bij het filmen, en dat kan bij de NEX-5 in full-HD, is dat een waardevolle toevoeging. De Olympus PEN kan wat betreft display daar nog een puntje aan zuigen.

Naast het display vind je drie knoppen en een vierknops draaiwiel waarmee je zo’n beetje alle functies van de camera bedient. De instellingen zitten redelijk logisch weggewerkt, en na even oefenen kan ik ze bijna blindelings vinden. Al blijft het wat stuntelen met die grote vingers op die kleine knopjes. Misschien ben ik teveel m’n iPhone gewend en betrap ik mezelf erop soms op het scherm te willen drukken. Helaas zit het instellen van de ISO onhandig ver weggewerkt achter een menu.

Dat de camera laagdrempelig wil zijn, merk je meteen wanneer één van de drie knoppen achterop gereserveerd is voor ‘opnametips’. Iets wat misschien voor eventjes leuk is, maar daarna vind ik het zonde van de kostbare ruimte. Wellicht is er via de instellingen van de camera een andere functie aan de knop te hangen. De laagdrempeligheid merk je ook in de terminologie van sommige functies. Zo valt de camera je niet lastig met sluitertijden en diafragma’s, waarvan het voor beginnelingen soms moeilijk te bevatten is wat deze twee op elkaar voor invloed hebben, maar spreek het gewoon over ‘achtergrond onscherp’ of ‘levendig’. Prima toch!

Panorama’s in (letterlijk) een handomdraai
De diverse scene- en andere (semi-)automatische programma’s ga ik niet afzonderlijk behandelen, die spreken voor zich. Wat wel erg leuk is, is de panorama en 3d-panorama functie, waarmee je in een handomdraai panorama’s maakt. Wanneer je de camera in portrait-stand (staand) houdt, de sluiter ingedrukt en langzaam in de richting van de pijl beweegt, voegt de camera deze serie foto’s samen tot een naadloos geheel. Hierin wordt de enorme processorkracht van de NEX bewezen; het ‘stitchen’ is in een paar seconde gedaan. Iets waar Photoshop op mijn iMac het nog weleens behoorlijk zwaar mee heeft.

Het is ook mogelijk om 3d-opnames te maken die je op een 3d-televisie kan bekijken. Ik heb dit echter niet kunnen testen.

Filmfunctie
Filmen kan zoals gezegd in HD-kwaliteit (1920 x 1080i). Ik heb dit niet heel uitgebreid kunnen testen, maar de testfilmpjes die ik heb kunnen maken zien er prima uit. Ook hier heb je natuurlijk weer het voordeel van de verwisselbare lenzen. Met een speciale verloopring kun je zelfs je bestaande Sony ∂- of Konika-Minolta lenzen gebruiken wat natuurlijk helemaal super is. We zijn natuurlijk een Apple-minded website, dus heb ik ook wat tests gemaakt met de iPhone 4 en die naast de NEX-filmpjes gehouden, waarbij ik geen noemenswaardig verschil in beeldkwaliteit merkte. Wel is het geluid van de NEX beter, en kan nóg beter wanneer je een externe microfoon aansluit op de accessoire-aansluiting. De NEX ligt, zeker met een zwaardere lens erop, stukken stabieler in de hand dan een iPhone.

Conclusie
Ik zou m’n spiegelreflex nooit wegdoen voor een systeemcamera als de NEX-5. Wel is het een waardige upgrade voor je compactcamera, waarbij de NEX zeker beter presteert met DSLR-waardige beeldprestaties. Met een prijskaartje van ± € 715, waar je ook een instap DSLR voor koopt, moet je écht op zoek zijn naar kleiner/lichter alternatief voor je spiegelreflex. Wanneer je investeert in betere lenzen is dit een camera waar je jaren mee kan doen. De resolutie van 14 megapixel is ruim voldoende voor normaal gebruik.

Plussen

  • Compact en licht
  • Krachtige processor voor snelle verwerking van panorama’s
  • Scherp en helder leesbaar lcd-scherm

Minnen

  • Sensor erg stofgevoelig
  • Snelheid bij het bekijken van je foto’s en weer doorschieten
  • Belangrijke instellingen (bijv. ISO) soms ver weggestopt in een menu

Tot slot
De Sony NEX of de Olympus PEN? Ik heb het idee dat de PEN meer gemaakt is voor de gadgetfreaks, waarbij het ontwerp/uitstraling belangrijker zijn dan de prestaties. Zeker het lcd-scherm van de PEN is bijna net zo retro als z’n behuizing. Ik zou eerder gaan voor kwaliteit, en kies de Sony.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Sony NEX-5: gadget of serieuze reflex?
Sluiten