Gerard zegt: overdaad schaadt

43 reacties

Gerard rekte zich uit, liet een krachtige, langgerekte wind en aanschouwde de binnenvallende dag. Het hield niet over, maar hij zou het er mee moeten doen. Langzaam trokken de laatste mistflarden weg en begonnen zijn gedachten zich te ordenen. Er was iets – maar wat?

Opeens hadden ze voor zijn deur gestaan: de olijke drieling van One More Thing. Gezonde Hollandse knapen, fris gewassen en met rode konen. Of ze even binnen mochten komen – ze hadden immers ‘wat te bespreken’. Gerard had zijn schouders opgehaald en wilde de deur achteloos sluiten, maar die met de camera had zijn voet al naar binnen geplaatst.

De keurige nieuwbouwflat waar Gerard na zijn Thaise debacle onder begeleiding in was geplaatst, was nog geheel in verduisterde staat. Hoewel de rechter om zijn verweer (‘in ontklede staat, Edelachtbare, waar zouden ze die ID-kaart moeten stoppen?’) nog wel had kunnen glimlachen, was zijn vonnis onverbiddelijk geweest: de verschillen in leeftijd waren ook naar lokale norm en wet onoverbrugbaar.

En nu, een goed half jaar later, stonden deze drie dan ineens voor zijn neus. Hij opende wat lamellen, knipte een paar peertjes aan, maar veel beter kon het er niet door worden. Die lange met dat donkere haar ademde zwaar en afkeurend door zijn neus. Ietwat ongemakkelijk stonden ze daar bij elkaar, tot de oudste het woord nam:

‘Zeg Gerard, je weet toch dat wij de boedel van MacNed hebben overgenomen? Ja, ja… Fusie – dat vertellen wij naar buiten ook, maar gelukkig weten onze lezers wel beter. Maar om een lang verhaal kort te maken: jouw naam komt voor op de inventarislijst. Kijk zelf maar: Du Prie, één stuk per maand. Lucas, Koen ik zouden graag willen weten waar het blijft…’

Allemachtig. Gerard kon zijn oren niet geloven. De vlegels… Net nu het wat beter ging. Geen TV meer in huis, geen DVD-speler, geen computer. Met de goede mensen van het RIAGG in de buurt en wat chemicaliën in pilvorm was er net een broos evenwicht gevonden. En nu dit…

Maar de papieren waren waterdicht – ook bij nadere bestudering was er geen ontkomen aan. Zo kwam het dat uw Gerard zich op een grijze koopzondag aan het begin van de elfde maand met de moed der wanhoop bijeenraapte, de zetpil nog eens ferm aandrukte en koers zette naar de lokale dealer.

De snotneus in het zwarte T-Shirt hing hem na drie minuten al mijlenver de keel uit. ‘Dan moet u een iMac nemen.’ Moet? Moet? Gerard moest verdorie helemaal niets! Hij had zijn vader kunnen zijn – en zo door zijn oogharen bekeken was het niet eens ondenkbaar dat dat ook daadwerkelijk zo was.

‘Dan moet u een iMac nemen.’ Dat protserige ding, met dat gigantische glanzende scherm? Die MacBook had ook al zo’n spiegel, daar hij zich eerder al eens lelijk op verkeken. Die grijze MacBook Pro dan? Die was toch leverbaar met keurig matglas? ‘Vier tot zes weken meneer – als het meezit tenminste.’

Dat ging niet werken. Hij moest vandaag zijn artikel insturen. Anders kende die met het donkere haar nog wel een motiverend mannetje, had hij gezegd. En ook die andere twee hadden hun liefdevolle blikken verruild voor een een langdurig en dreigend staren. Vier tot zes weken. Als het meezat. Nee – daar kwam hij niet mee weg.

‘Dan moet u een iMac nemen.’ Vooruit – dan moest het er maar van komen. Een kleintje dan. ‘U bedoelt dat dit de kleinste is? Ik durf het bijna niet te vragen…’ De verkoper ging hem voor naar een monstrueuze constructie van glas en aluminium waarvoor men een koddig klein toetsenbordje had gelegd.

‘Dit is ons meest verkochte model: de iMac 24″‘, sprak de jongen met nauw verholen trots en een lichte trilling in zijn stem. Nu was het exces Gerard nooit vreemd geweest, maar dit? Een halve vierkante meter glasplaat weerspiegelde hem en de verkoper, en de overige aanwezigen in de toch ruim bemeten winkel, en de winkelstraat die uitliep op het plein aan het einde waarvan Gerard nog juist een portomonnee gerold zag worden…

Plotseling viel met een doffe klap het twee-eurostuk. Deze wellustige overdaad, dit protserige mausoleum van een computer, deze superieure daad van eigengeilerij… Een warme waas zakte voor zijn ogen. Ineens werd het hem duidelijk… Die rondingen, die glans, die volslagen wansmaak. Het kon niet anders of dit monster was ontworpen met maar één persoon voor ogen.

Het vorderen der dagen was hem nog nooit zo zwaar gevallen als bij het worstelen met de enorme doos, waarin een zwerversgezin met drie kinderen een ruim onderkomen zou kunnen vinden. Maar nu stond hij dan op de keukentafel, nog tweemaal groter dan hij hem in de winkel had toegeschenen. ‘Is dat een iMac op de tafel of ben je gewoon blij om me te zien?’

Gerard drukte de powerknop in en hoorde de bronstige gong waarmee het apparaat zich tot leven riep. Even snel een Senseootje erbij. Toen hij terugkeerde met de warme mok in zijn hand, gleed hij bijkans uit van schrik: het hele scherm was overwoekerd met een kitscherige paarse gloed die hem op het eerste gezicht nog het meest aan het werk van Bob Ross deed denken.

Dat was waar ook: tijdens zijn afwezigheid had Apple het onmogelijke gepresteerd en een opvolger uitgebracht voor de sleetse tijger die sterk vermagerd en met kale staart veel te lang had rondgedoold in de woestenij van de besturingssystemen. ‘Met meer dan 300 nieuwe functies de meest indrukwekkende Mac OS X-versie tot nu toe.’

Indruk maakte het zeker, maar bepaald niet op de manier die het bedrijf voor ogen moet hebben gehad. Gerard had het vaker gezien, toen hij nog in de Pijp woonde en dagelijks bij Tante Nellie wat mannenbrandstof kwam tanken: op dameshoofden waarin Vader Tijd met noeste arbeid zijn vorderingen had gegroefd. Met kleurrijk schilderwerk en met glitters omhangen trachtten ze het voorschrijden der jaren wanhopig te ontkennen, terwijl ze met hun volle, door overmatig nicotinegebruik ingedaalde baritons het nieuws doornamen. ‘Weetjewelweetjeniet?’.

Eenzelfde gevoel besprong Gerard terwijl hij door de vensters klikte. De hoerige hoogglans die in het zachte lamplicht eerst nog voordelig leek uit te pakken, maar waarvan allengs duidelijk werd dat deze in het licht der dagen het craquelé niet kon verbergen. Overal die glimmers – het was om horendol van te worden…

In de zes maanden die Gerard in afzondering en duisternis had doorgebracht, was er een milde, schier ascetische rust in hem neergedaald. Een contemplatieve kalmte, die door de wilde kermis voor zijn ogen met één krachtige explosie werd verdreven door woest opvlammende gevoelens van pure, dierlijke lust. Het te lang gekooide beest in Gerard vocht zich ruw een weg naar buiten. Hij was terug!

Driest wierp hij zich op het feest van kleur en glans. Met trillende vingers klopte hij als een bezetene webadressen in… Ze waren er allemaal nog, zijn virtuele vriendinnen uit een ver verleden. En geen dag ouder bovendien: het cosmetisch strakgetrokken vel stond nog immer bol van de zegeningen van de chemische industrie.

Vol overgave nam Gerard ter hand wat des Gerards was en stortte zich met een dierlijke grom in het digitale bordeel met het Apple-logo.

Dat stukje voor die jongens? Dat kwam later wel.

Hij had tenslotte nog de hele dag.

Reacties

43 reacties
  • Profielfoto
    DoppieDoppie

    Briljant geschreven, hulde! :)

  • Profielfoto
    Bor

    Heel fijn:P

  • Profielfoto
    Thom

    Erg goed geschreven stukje!

  • Profielfoto
    RobinZwama

    Geweldig! Ik heb me dood gelachen!:D

  • Profielfoto
    Arno

    Leuk stukje. Ik zeg, een vaste column op OneMoreThing.nl?

    …schier ascetische rust in hem neergedaald. Een contemplatieve kalmte…
    Jemig, waar haal je de woorden vandaan :D

  • Profielfoto
    Maced.2

    ???

  • Profielfoto
    Brent146

    “Gerard had zijn schouders opgehaald en wilde de deur achteloos sluiten, maar die met de camera had zijn voet al naar binnen geplaatst.”

    Die is goed.:p

  • Profielfoto
    pako4fwd

    Helemaal leuk.:-)
    Gaat zo door.

  • Profielfoto
    Cenobyte
  • Profielfoto
    proud

    Een waarlijk feest om te lezen op deze herfstige zondagmiddag!

  • Profielfoto
    Neptunus

    Echt een geweldig stuk! Hoogstaande kwaliteit met subtiele maar goed geplaatste grappen ertussendoor. Dit moet zeker vaker!:D

  • Profielfoto
    C. Hoff

    Sorry dat ik het zeg, maar ik vind er niets aan..:(

  • Profielfoto
    koen

    Is dit dan de satire waarover gesproken wordt in het colofon? ???

  • Profielfoto
    stevenxs

    Naast “Nieuws”, “Community” en Podcast, zou er ook een “Column” rubriek kunnen verschijnen waarin dit soort superb geschreven artikelen een mijninziens welverdiend plaatsje zouden kunnen krijgen.;)

  • Profielfoto
    joffrie

    Een column dat is zo eens iets anders hé.
    Geestig geschreven, een beetje sarcastisch, cynisch en komisch tegelijk.

  • Profielfoto
    Hermanko

    Ja leuk, ga zo door !

  • Profielfoto
    DarkRaverNL

    Dikke shit ouwe :p

  • Profielfoto
    junjur

    erg mooi kritisch stuk. Ga zo door zou ik zeggen zoals velen met mij, en eentje per maand maar? om een beetje bezig te blijven en niet weer de hele dag op de bank te hangen met de gordijnen nog dicht kan je toch wel 1 x per week een stukje schrijven :p

  • Profielfoto
    Eprom

    LOL. Sterkte Gerard.;)

  • Profielfoto
    LEXY

    Het beest is terug! Geweldige kombek Geer!!!
    Goed je weer te zien, en hou um stijf ouwe…

  • Profielfoto
    jeroen.p

    cool!:)

  • Profielfoto
    coenremmelts

    lollig stukje. Mag je van mij vaker doen

  • Profielfoto
    Zaphod_B

    gaaaaap

  • Profielfoto
    nielsth

    geniaal! geestdodend saai maar zo subliem geschreven dat ik niet kon stoppen met lezen:)

  • Profielfoto
    Veritas

    afschuwelijk

  • Profielfoto
    Aardbei

    bah..

  • Profielfoto
    DEMON

    […] Ja, ja… Fusie – dat vertellen wij naar buiten ook, maar gelukkig weten onze lezers wel beter.[…]

    Dat deze zin de censuur heeft doorstaan…. hoe is het mogelijk:D

    Weer geweldig geschreven Gerard of hoe je maar heet;)

  • Profielfoto
    enigmacodedname

    Het verraad een beetje het taalkundig niveau van de gemiddelde nerd hier dat dit soort schrijfsels meteen beoordelingen krijgen als ‘superb’ en ‘geniaal’. Het is journalistiek echt niet van hoog niveau. Elke geile nerd met een pc’tje kan met een beetje fantasie zo’n stuk bij elkaar typen en het web staat er helaas al te vol mee. Ik kom hier voor Apple-nieuws en niet voor dit soort pulp.

  • Profielfoto
    Neptunus

    Ik vind het anders echt knap in elkaar zitten hoor!

  • Profielfoto
    MacToob

    Schitterend, verheug me al op de volgende!

  • Profielfoto
    awesomemac

    :D :D Fantastisch stukje. Leuk dat je hier ook bent Gerard!

  • Profielfoto
    Rub3n

    Ik vind het leuk geschreven, alleen ik snap de clue niet… Wat is het punt.. dat de iMac glanst? Dat het web 1 groot bordeel is?

  • Profielfoto
    Cenobyte

    Het verraad een beetje het taalkundig niveau van de gemiddelde nerd hier dat dit soort schrijfsels meteen beoordelingen krijgen als ‘superb’ en ‘geniaal’.

    Jij hebt in ieder geval het taalkundige niveau niet: “verraad” moet met een ‘t’ aan het einde. Leer eerst zelf eens foutloos Nederlands schrijven voordat je andermans schrijfsels zo ongefundeerd de grond in boort. Als je het niet aanstaat lees je het toch niet?

    Het is een grappig stuk met flink wat zelfcynisme en ik mag dat wel, zo tussen al het droge nieuws door.

  • Profielfoto
    koen

    Als je het niet aanstaat lees je het toch niet?

    Je moet het natuurlijk wel eerst lezen voor je er een oordeel over kunt vellen. ??? En volgens mij doelde enigmacodedname op de inhoud, niet op spelfouten.

  • Profielfoto
    sanders1515

    Mooi:)

  • Profielfoto
    Volkie

    Als vaste bezoeker van Macned ben ik beniewd of de lezers op onemorething je stukjes blijven leuk vinden Gerard;-) Ik vond het altijd er grappig in ieder geval.

  • Profielfoto
    Pjotr

    Indrukwekkend !! Schitterend. Al zou de boodschap ontgaan; de wijze van schrijven, de volgorde waarin de woorden geplaatst zijn, de keus van de woorden zelf maken dat ik het stuk uit- en doorlees.

    Het web is over het algemeen te beschouwen als de plaats van condensatie van Jip-en-Janneke taal, enig geschilder met woorden herstelt weer de balans.

  • Profielfoto
    Sinaria

    Jij hebt in ieder geval het taalkundige niveau niet: “verraad” moet met een ‘t’ aan het einde.

    Je maakt een grapje?

    Ik vind het best wel goed :).

  • Profielfoto
    BSDaemon

    Gaat nergens over, maar kon niet stoppen met lezen. Knap hoe je ‘niets’ zo meesterlijk kan verpakken!

  • Profielfoto
    HarmJan

    Ben het niet eens met ‘Pjotr’ en ‘BSDaemon’. Ik vond het juist een leuk en grappig verhaal die zeker geen versieringen nodig heeft met dure en lastige bijvoegelijke naamwoorden die de snelheid van het laten lezen verlagen.

    En voor Pjotr die de condensatie van Jip-en-Janneke taal op het web noemt. Jip-en-Janneke taal is eenvoudige taal van politici.
    Begrijp dus niet helemaal wat de ‘condensatie van eenvoudige taal van politici’ en het geschilder van Gerard in zijn column te maken heeft met de balans op het web.

    Zoals de titel….

    Gerard zegt: overdaad schaadt

  • Profielfoto
    Stefan

    Blij dat je weer terug bent Geer.:D

  • Profielfoto
    KarelWillem

    Ik zeg; niet Geer en Goor, maar Geer IS Goor. ;)

    Mooi stukje.

  • Profielfoto
    zach

    Gerard du Prie, dat was toch de sterktste man van Nederland?