Ray Longshot
Ray Longshot Nieuws 24 september 2007

Ik hoor, ik hoor wat jij niet hoort…

Het uitkomen van een nieuwe serie iPods is altijd een goede reden voor de nodige discussies op het wijdvertakte Internet. Binnen enkele dagen na uitkomen zijn de muziekspelers volledig uit elkaar gehaald en kan het grote bekvechten over de zegeningen en de tekortkomingen die de nieuwe generatie de mensheid te bieden heeft beginnen.

Voor de iPod Classic waren de voordelen evident: een ongekende opslagcapaciteit van 80 en 160 GB maakt het mogelijk om een grote muziekcollectie in hoge kwaliteit met zich mee te dragen. Een grote vreugde daalde neder over muziekliefhebbers. Voor heel even tenminste, want al snel deden geruchten de ronde als zou de geluidskwaliteit van de nieuwe klassieker niet helemaal ‘up to snuff’ zijn.

Vinnie Rossi, engineer en oprichter van Red Wine Audio, was de één van de eersten die eens kritisch keek naar het nieuwe apparaat. Red Wine is de geestelijk vader van de iMod: een modificatie aan een iPod van de vierde of vijfde generatie, waarbij een aantal ondergekwalificeerde transistors tussen de DAC en de hoofdtelefoonuitgang wordt omzeild en vervangen door betere, met als resultaat een schoner signaalpad en een beter geluid.

Vinnie zag de nieuwe (van Apple-logo en serienummer voorziene) DAC-chip, volgde de signaalbanen en concludeerde dat het nieuwe pull-pull ontwerp een aanzienlijke vooruitgang was ten opzichte van de voorgangers, waarbij verbetering door modificatie mogelijk noch noodzakelijk was. Geluidsmatig kwalificeerde hij de nieuwe iPod als beter dan de vorige generaties, maar iets minder dan een iPod voorzien van iMod. Een alleszins redelijk en technisch onderbouwd geluid.

So far, so good – tot dr. Marc Heijligers zich in de discussie mengde. Hij meende wat afwijkingen te horen in de geluidsweergave van zijn nieuwe iPod Classic en sloeg aan het meten. De grafieken publiceerde hij op zijn website HiFiVoice – en het grote speculeren kon beginnen. Wat voor Marc was begonnen als het zoeken naar een wetenschappelijke verklaring voor wat hij meende te horen, werd voor een groot deel van de blogosphere echter al snel klakkeloos versimplificeerd tot het definitieve bewijs voor de gebrekkige geluidskwaliteit van de nieuwe iPods.

Nog leuker werd het toen Barron’s (een website met informatie voor investeerders op technologie-vlak) een onschuldige uitlating van Jay Srivatsa aanhaalde. Srivatsa, technologie-analist van Roth Capital, meende te weten dat de nieuwe DAC-chip geleverd werd door Cirrus Logic.

Cirrus Logic? Het collectieve geheugen van een eindeloze stroom webloggers wist zich die naam nog maar al te goed te herinneren als leverancier van ultragoedkope video- en geluidskaarten van dubieus allooi. Als zij de nieuwe DAC-chip voor de iPod leverden, dan kon het toch zeker niets zijn? Echt niet. Dat Cirrus al jaren een goede naam heeft hoog te houden als leverancier van high-end DAC-chips aan de hifi-wereld maakte bleek van dit geheugen geen deel uit te maken – en kon de pret dus ook niet drukken.

En zo kwam het dat de één na de ander zich uitliet over de abominabele geluidskwaliteit van de nieuwe iPod Classic. Een schandaal, dat Apple toch wel ogenblikkelijk diende te repareren met een firmware update en welgemeende excuses. Allemaal verhalen die werden ondersteund door slechts één bron: de grafiekjes van meneer Heijligers, hier en daar gelardeerd met een klein stukje Cirrus Logic.

Zo bleken er tussen de vele vogels van diverserlei pluimage die het prachtige medium Internet rijk is, toch ook vooral veel papegaaien te zitten. Een kleurrijk gezicht, absoluut, en een vrolijk gesnater bovendien. Maar soms is het wel eens lastig om te volgen wat er nou daadwerklijk wordt gezegd.

En die nieuwe iPod? Luister er eens naar bij de dealer. Op de MacOSX redactie speelt sinds een kleine week een zwarte iPod Classic 160 GB. Met een setje Ultimate Ears. Aan een iPal. Met dock-kabel aan een volwassen HiFi-systeem. Via een hoofdtelefoonversterker en een Sennheiser HD-650. Met MP3-bestanden op hoge bitrates. En AAC. En lossless, vooral veel lossless.

De geluidskwaliteit? Die laat nog minder te wensen over dan bij het vorige model. Maar vertel dat vooral niet verder. Stel je voor dat iemand het overschrijft. Dan denkt straks iedereen dat er met de nieuwe iPod helemaal niks mis is. En dat zou dan weer jammer zijn voor het sensatiegevoel. En de levertijd natuurlijk.

Nee – dit houden we lekker tussen u en ons. Afgesproken?

Dan kunt u nu bestellen.

Reageer op artikel:
Ik hoor, ik hoor wat jij niet hoort…
Sluiten