iLife heeft na meer dan twee jaar eindelijk een nieuwe versie: iLife ’11. Drie van de vijf programma’s die er onderdeel van uitmaken hebben een update gekregen. One More Thing bekijkt ze één voor een in de serie ‘iLife ’11 onder de loep’. Eerder behandelden we al iPhoto ’11. Vandaag is de beurt aan GarageBand ’11.

GarageBand heeft z’n naam altijd eer aan gedaan door zich te richten op de kleine, (nog) niet professionele muzikant. Die focus is goed zichtbaar in de vernieuwingen die Apple heeft doorgevoerd in versie ’11. Wie nog niet kan spelen wordt het geleerd, wie slecht speelt wordt geholpen en wie goed speelt krijgt meer gereedschap om mooier te klinken. Ten minste, zolang je piano of gitaar speelt.

Wie GarageBand ’11 opent zal in eerste instantie weinig nieuws ontdekken. De interface is vrijwel identiek. Nieuwe knoppen zijn er niet. Geen nieuwe loops, geen nieuwe jingles. Zelfs de bombastische arrangementen van de iMovie trailers zijn niet overgenomen. Wie GarageBand dus bijvoorbeeld gebruikt voor het opnemen van podcasts hoeft niet verder te lezen: geen nieuws. Maak je daarentegen zelf muziek en speel je (nog) niet de sterren van de hemel? Dan zou GarageBand ’11 zomaar het muzikale wondertje kunnen zijn waar je altijd op hebt gewacht.

Leren spelen
In de vorige versie van GarageBand probeerde Apple wat nieuws: een winkel met muzieklessen voor piano en gitaar. Er waren gratis instaplessen van Apple te vinden en een aantal celebrity-lessen waarin beroemde artiesten je hun grootste hits leerde spelen. Door een USB-keyboard of USB-gitaarversterker aan te sluiten op je Mac, kan je stap voor stap piano of gitaar leren spelen, onder begeleiding van GarageBand en een virtuele muziekleraar.

Voor wie zelf wil leren spelen waren deze lessen al pareltjes, maar in GarageBand ’11 zijn er flink wat bijgekomen. Voor gitaar zijn er basis-, rock- en blueslessen. Pianolessen zijn er in de smaken basis, pop en klassiek. Je moet ze wel zelf per stuk downloaden. Voor lessen van bekende artiesten moet je nog steeds betalen. Apple belooft dat er daar ook nieuwe van in aantocht zijn. Kijk je uit naar nóg meer lessen, dan kan je je nu via GarageBand opgeven voor een e-mailnotificatie.

In de lessen zelf is een nieuwe functie te vinden die nog het best laat uitleggen als een serieuze versie van Guitar Hero. Na de uitleg en oefening moet je meespelen met de docent (en een échte orkestband). GarageBand houdt daarbij in de gaten of je fouten maakt. Mocht het tempo je niet aanstaan, dan kan je dat zelf aanpassen met een schuif. Speel je een foute noot, dan wordt die rood, speel je niet in de maat, dan kleurt dat deel geel. Zo zie je achteraf precies waar de moeilijke punten voor je zitten.  GarageBand houdt met pijnlijke precisie je score bij en laat in grafieken zien of je vooruitgang hebt geboekt.

Fouten verbeteren
Van de leden van een gemiddeld schoolbandje kan je niet verwachten dat ze allemaal even goed spelen. Een vals-zingende zanger kon in vorige versies van GarageBand al een beetje geholpen worden met auto-tune-effecten. Maar wat doe je als je gitarist geen maat kan houden, of de hele band er een zooitje van maakt? Voor GarageBand ’11 is hard gewerkt aan twee oplossingen voor dat probleem.

De geluidsgolven zijn altijd zichtbaar geweest binnen een track. Daardoor is bij meerdere tracks onder elkaar makkelijk te zien als een instrument uit de maat speelt. Om zo’n fout recht te trekken wordt Flex Time geïntroduceerd in GarageBand ’11. Het werkt zo eenvoudig dat er weinig meer uit te leggen is dan dat je de geluidsgolf die uit de pas loopt gewoon oprekt of induwt totdat ‘ie matcht met de rest. Deze functie is ook te gebruiken om bijvoorbeeld een verkeerd eindakkoord te repareren. Als één van de instrumenten niet op tijd, te lang of te kort geklonken heeft, biedt Flex Time uitkomst.

Als de fouten van bandleden eerder chronisch dan occasioneel zijn wordt het werken met Flex Time een tijdsintensief karwei. Gelukkig heeft GarageBand ook in dat geval iets nieuws in de aanbieding: Groove Matching. Voorwaarde voor deze functie is wel dat er ten minste iémand in de band maat weet te houden, bij voorkeur de drummer. Nog beter is het om mee te spelen met een drumkit in GarageBand. Groove Matching vraagt je namelijk om één track van je opname te kiezen als maathoudende basis. Vervolgens rekent de software voor je uit hoe de timing van de andere muziekanten had moeten zijn. Mocht je bang zijn dat dit een te statisch geluid oplevert; geen zorgen. De software laat stiekem hele kleine afwijkingen in de timing zitten, waardoor het eindresultaat tóch natuurlijk overkomt.

Versterkers en voetpedalen
Ben je het klungel-stadium voorbij en kan je je richten op het daadwerkelijke geluid dat je maakt? Dan heeft GarageBand ’11 nóg iets voor je in petto, zolang je maar gitaar speelt. Voor gitaristen zijn er namelijk 7 nieuwe virtuele versterkers en 5 nieuwe voetpedalen bijgekomen. Met tot de verbeelding sprekende namen als ‘Stadium Rock’, ‘Octane Stack’ en ‘British Blues Combo’ zal het ongetwijfeld nog makkelijker worden om de gewenste sound uit jouw gitaar te halen.

Daarmee zijn de meest noemenswaardige verbeteringen in GarageBand ’11 wel de revue gepasseerd. Er is op detailniveau nog wel gekeken naar de interface. Zo hoef je bij opnames op één track nu niet meer de opnameknop op die track te activeren voordat je kan gaan opnemen. De track selecteren is nu genoeg. Toch valt er buiten een paar knoppen die van plek geruild zijn verder weinig nieuws op te merken aan GarageBand ’11.

Is het programma daarmee een upgrade naar iLife ’11 waard? Dat is volledig afhankelijk van je gebruik van GarageBand. Maak je zelf opnames met meerdere échte instrumenten, dan zijn Flex Time en Groove Matching twee functies waar je heel veel plezier van zal hebben. Heb je altijd piano of gitaar willen spelen, of ken je de basics maar zou je wel (iets) verder willen komen, dan biedt GarageBand lessen die elke lesmethode voorbij streven door de hoge mate van feedback en flexibiliteit. Als je bereid bent om ook te investeren in een USB-keyboard of -gitaar(versterker) dan kan je je geen betere muziekleraar wensen, nou ja, buiten een echte leraar natuurlijk.

Behoor je echter niet tot deze twee doelgroepen, dan is er weinig reden om naar GarageBand ’11 te upgraden, of je zou gelukkig moeten worden van het feit dat de opnameknop niet meer in het midden, maar rechts van het rijtje knoppen zit. Kortom: GarageBand ’11 is op onderdelen revolutionair vernieuwd, maar in z’n geheel grotendeels gelijk gebleven.

Nog een kleine tip voor wie wél GarageBand ’11 wil hebben, maar iMovie en iPhoto niet gebruikt: wacht nog even met de aanschaf. Binnen drie maanden opent Apple zijn eigen Mac App Store, waarin de iLife applicaties per stuk te koop zijn voor $ 15,-. Althans, zo gaat het gerucht.